Jongens- en meisjeskleding: wat een onzin eigenlijk

Onlangs was ik in één van mijn favoriete kinderkledingwinkels in Amsterdam. ‘Zoek je iets specifieks?’ vroeg de aardige eigenaresse nog. ‘Ja, ik zoek stoere, makkelijk zittende broeken voor mijn dochter’ antwoordde ik. Nou, dat had die eigenaresse wel.  En ze trok een paar ontzettend leuke broeken uit het rek voor jongenskleding vandaan. En ik vroeg mijzelf af: waarom had ik dat zelf niet gedaan? 

Ik beschreef namelijk eerst mijn dochter aan de eigenaresse. ‘Het is meer een tomboy die houdt van rennen, klimmen en spelen.’ De eigenaresse knikte. ‘Een stoere meid dus.’

Nou, inderdaad.

Broeken voor jongens
Binnen een ommezwaai had ze superleuke broeken gevonden. Zo was daar een hippe blauwe joggingbroek met tye dye print en een stoere jeans. Allemaal bedoeld voor … jongens. En ik wist dat ze allemaal goed bij mijn dochter zouden passen.

Automatisch naar de meisjeskleding
En om eerlijk te zijn vond ik het érg stom van mezelf dat ik daar niet eerder bij gekeken. Als ik ergens ben – maakt niet uit of het een winkel of een webshop is – dan ga ik naar het deel waarop meisjeskleding staat. Vaak kan ik daar niet vinden wat ik zoek omdat mijn dochter rokjes, jurkjes en andere dingen met franje of tule haat.

En het grappige is? Juist die jongenskleding – vaak stoerder, comfortabeler en meer basic – is ideaal voor mijn dochter. Alleen zat ik blijkbaar nog steeds gevangen in de ouderwetse idee dat jongens jongenskleding aankrijgen en meisjes meisjeskleding.

En ik begrijp dat naarmate jongens en meisjes ouder worden, ze een steeds meer uitgesproken smaak krijgen. Maar hé, we hebben het hier over kinderen die nog niet eens twee zijn.

Patroon doorbroken
En dus ben ik blij dat die eigenaresse dat patroon eigenhandig heeft doorbroken. ‘Vind je het een probleem dat het eigenlijk bedoeld is voor jongens?’ zei ze nog. ‘Nee’, zei ik. ‘Het zijn vreselijk leuke broeken.’ De eigenaresse lachte. ‘Dat vind ik ook’, zei ze met een grijns op haar gezicht.

Ik heb de broek met de tye dye print ( de ander bleek toch wel erg duur) afgerekend. En – as we speak – huppelt mijn dochter daar nu vrolijk in rond. Ik ga vaker kijken bij de jongensafdeling. Ik heb zo’n vermoeden dat ik daar zomaar meer leuke stoere dingen tegenkom.

Afbeelding via Tumble ‘n Dry