Om maar even met de deur in huis te vallen: op creatief vlak is Vaderdag bij ons dit jaar volledig in het water gevallen. Letterlijk en figuurlijk. Hier in huis geen tekeningen met tien potloodstrepen, wc-rollen op een plankje ( ‘papa is een scheet’) of een mislukte asbak van klei ( mag dat eigenlijk nog?), al heeft vaderlief wel een cadeautje gekregen.
Geen creatieve leidster
Mijn dochter gaat namelijk niet naar een kinderdagverblijf en is nog te klein voor de peuterschool. Gevolg? Er is geen reuze creatieve leidster die besloot dat mijn spruit iets crea bea’s moest doen voor d’r vader. En van mij moet mijn dochter ‘t niet hebben. Bij het woord knutselen val ik praktisch meteen in slaap.
Vakkundig verscheurd
Maar goed, ik wilde mij gisteren niet van mijn slechtste kant laten zien en schoof dochterlief een kleurplaat onder haar neus, paar potloden erbij en kleuren maar. Tenminste, dat dacht ik. Mijn dochter dacht daar heel anders over. Binnen vijf minuten was de kleurplaat vakkundig verscheurd en werden de potloden in de mond gestoken. Al kwam ze er snel achter dat je ook goed met die dingen kon gooien.
Waarom leidsters op een kinderdagverblijf of een peuterschool hier nooit last van lijken te hebben, is mij werkelijk waar een raadsel. Maar goed, je begrijpt: van die kleurplaat is weinig meer terecht gekomen.
Dan maar andere cadeautjes
Tijd voor een cadeautje. Dat was dan weer vrij makkelijk. Een paar wetenschappelijke tijdschriften, een geurtje en ervoor zorgen dat-ie op zondagochtend kon uitslapen. Piece of cake. Vond mijn vent vandaag ook. Dat uitslapen beviel zo goed dat ik ‘m zelfs niet hoorde over een eventueel knutselwerkje.
Dag tijdschrift!
Toen-ie daarna ook nog in bad kon, was hij helemaal gelukkig. Vijf minuten later wat minder. In de badkamer besloot mijn dochter dat zijn cadeaus – lees tijdschriften – prima konden zwemmen. En dus lanceerde zij die krengen in bad. Bij mijn vriend. Lekker handig. Alleen vond mijn vriend dat wat minder praktisch van mijn dochter.
Ze liggen nu te drogen.
Lief zijn voor papa!
In de tussentijd heb ik mijn dochter nog duidelijk geprobeerd te maken dat we juist lief moeten zijn voor papa op Vaderdag. Dat is – aan de grijns op het gezicht van dochterlief te zien – nog niet helemaal gelukt. Maar hé, we hebben vanmiddag nog.
Misschien kunnen we dan alsnog aan een nieuwe kleurplaat beginnen. Zolang mijn dochter maar niet besluit dat een kleurplaat ook prima kan zwemmen.
Afbeelding: Keepcalm-o-matic
Geef een reactie