Afgelopen maand kreeg mijn dochter op haar verjaardag onder meer een houten winkeltje dat ik had gespot in de webshop van de HEMA. Mijn schoonmoeder was zo lief om ‘m cadeau te geven. Mijn dochter blij, mijn schoonmoeder blij en ik blij. Er was alleen één iemand die er niet vrolijk van werd. En dat was mijn vriend.
Het schattige winkeltje moest namelijk nog wel in elkaar gezet worden. En zoals dat vaak gaat, is mijn vriend dan degene die dat moet doen. Ik kan amper een spijker en een hamer van elkaar onderscheiden, terwijl mijn handige vriend dat ‘even’ doet.’
Al had hij er gisteravond al weinig vertrouwen in. ‘Dat is van die goedkope rommel die nooit past’, zei hij met een donkere blik terwijl hij naar de doos keek. ‘Wat vond jij zo leuk aan dit houten ding?’ Ik mompelde iets onduidelijks ‘dat dochterlief meer een doener was en iets te doen moest hebben en dat zo’n winkeltje dan ideaal zou zijn, want daar kon ze veel dingen mee doen.’
‘Slopen zeker?’ was het bijdehante antwoord van vriendlief. Je begrijpt: hij liep niet over van enthousiasme om dat ding in elkaar te zetten. Maar hij begon er wel aan. Dat pleit toch voor hem.
Binnen een half uur ging het fout. ‘WAT EEN GOEDKOPE ROMMEL IS DIT!’ schreeuwde hij nu. ‘DIE DOMKOPPEN HEBBEN DE GATEN ER VERKEERD IN GEBOORD! DAT GELOOF JE TOCH NIET!’
Daarna was het even stil terwijl hij met een rood hoofd aan het timmeren was en er allerlei ondefinieerbare schroeven indraaide. Ik haalde maar even een glas wijn voor ‘m. Een glas wijn of een biertje kan een man rustig krijgen, zo weet ik uit ervaring.
Nou, dit was niet één van die ervaringen, want na tien minuten was-ie echt gefrustreerd. ‘Als je weer zo’n cadeau ziet en denkt: wat leuk! IK ZET ‘M NIET IN ELKAAR. IK DOE HET NIET MEER!’
Oh.
Gelukkig heeft-ie wel last van eergevoel en stond er een half uur later toch een schattig winkeltje. Het eindresultaat mocht er wezen, dat wel. Mijn vriend borg meteen zijn gereedschap op en liet vervolgens aan mij zien dat hij nog een hele zak schroeven overhad. ‘Kijk, dit bewijst het: goedkope rommel.’
Het leek mij geen goed moment om te vertellen dat ik eerder in diezelfde webshop van de HEMA een schattig keukentje had gespot. Misschien iets voor kerst, dacht ik toen nog. Ik heb niets gezegd. Anders blijft er niets over van die vrolijke kerstdagen.
Afbeelding: Daniëlle Spoelstra
Ik zie haar er al achter staan (in gedachten). Als hij ziet hoe leuk ze het vindt, trekt ‘ie vast wel bij. Je hebt nog even tot de Kerst;)
En daar heb je helemaal gelijk in, want het was mooi wel papa voor en papa na vanavond. Ze had al door dat ik ‘m in ieder geval niet in elkaar had gezet 😉 Misschien helpt dat voor kerst!