Tomboy.

Regelmatig zie ik lijstjes als ‘10 dingen die een meisjesmoeder moet accepteren‘  of ‘15x wat niemand je vertelt over het hebben van jongens‘  voorbij komen. Sommige moeders roepen ‘dat ze het allemaal herkennen.’ Ik niet. Mijn dochter is geen typisch meisje. Een beetje een tomboy, noemen ze dat ook wel. 

Overigens ben ik niet de enige die dat ziet. Afgelopen weekend was ik nog op bezoek bij een nichtje dat al snel constateerde ‘dat mijn dochter de energie van een jongen had.’  Diezelfde conclusie trok mijn bloedeigen vader laatst ook. ‘Zij zit nóóit stil.’

Energie!
En dat klopt. Mijn dochter hangt in de gordijnen, klimt in de boekenkast, vindt poppen best leuk zolang ze die krengen maar kan onthoofden of er op z’n minst een arm af kan trekken en sloopt dingen. Gewoon omdat ze wil weten hoe bepaalde dingen in elkaar zitten. Maar terug in elkaar zetten? Nee, dat wil natuurlijk nog niet.

Geen jurken
Het zal je dan ook misschien niet verbazen dat ze nog steeds geen jurken of rokken met ruches of andere schattige dingen aan wil. Haar eigen oma had d’r op haar verjaardag nog een schattig jeansjurkje cadeau gedaan, maar mijn tweejarige peuter vertikt het om aan te doen. Zodra ze de jurk ook maar ziet, wordt er ‘NEEEEEEEE, NEEEEEEEEE, NEEEEEEEEE!’ gebruld.

Geef mijn dochter een spijkerbroek en een fijn shirt ( dat mag best roze zijn – geen probleem) en ze is gelukkig.

‘Een, tlee, dlie!’
Daar kun je namelijk beter in voetballen ( tot plezier van mijn vriend dribbelt ze nu al achter een bal aan), jezelf lanceren vanaf een hoog obstakel (‘Mama! Kijk! Een, tlee, dlie!’) en kun je rennen ( ‘doeiiiiiii!’). Mijn dochter wil dingen dóen. En veel ook.

Haar vader vindt haar energieke gedrag overigens allemaal heel gezellig. ‘Het is gewoon een stoer wijf’, grijnsde hij laatst. Eindelijk eens iemand die hij hoog in de lucht kan gooien en die nu al met ‘m mee wil in kermisattracties.

Ik vind het soms iets minder. Niet omdat ik vind dat ze zich moet gedragen als een meisje ( zó 1950), maar omdat ik als de dood ben dat ik die EHBO-doos weer tevoorschijn moet halen of – veel erger nog – weer met d’r naar de huisarts kan. Want ja, de pleisters en de jodium gaan hier er met een rotgang doorheen.

Dora en Minnie Mouse
Houdt ze dan helemaal niet van meisjesachtige dingen? Jawel. Ze is dol op Dora, Minnie Mouse, mijn handtassen ( vooral omdat je zo fijn met de inhoud ervan door kunt gaan), kijkt gefascineerd toe als ik mijzelf opmaak, is dol op horloges en is uitermate gehecht aan haar armbanden en kettingen.

Voor de rest is het een lieverd. Maar een écht meisje? Neuh. Dat herken ik niet terug in de lijstjes. Misschien moet ik een eigen lijstje maken met als titel ‘tien dingen die je moet accepteren als je dochter een tomboy is.’ Is misschien iets herkenbaarder.

Afbeelding