Oh jee, een crècheboek … Bestaat dat?

Tijdens het intake-gesprek bij het kinderdagverblijf van mijn dochter vertelde de medewerkster dat ze vaak wat noteerden in een schrift of boek over het gedrag van het kind op de crèche. ‘Goh, wat leuk’,  dacht ik nog en vergat – chaoot die ik ben – natuurlijk zo’n schriftje mee te nemen. Gelukkig hadden de medewerkers zelf zo’n schrift. Tot ik later doorkreeg dat het veel uitgebreider kon: met heuse crèche- en oppasboeken. Goh … 

En nee, ik had geen idee. Wist ik veel. Nog nooit had ik iemand in mijn omgeving gehoord over zulke notitieboeken. Nu kan dat twee dingen betekenen: of mijn omgeving denkt dat iedereen zo’n boek heeft of niemand schaft zo’n crècheboek aan.

Ik zal ze inderdaad eens vragen.

Maar goed, terug naar dat crèche- en oppasboek dat ik zag liggen in de winkel. ‘Wordt dat nou veel verkocht?’ vroeg ik aan een medewerker van de winkel. ‘Oh ja’, zei ze. ‘Ontzettend veel. Het zijn ook leuke boekjes om voor later te bewaren.’

Ah. Oké. En dus bladerde ik een aantal van die albums door. Je had ze trouwens in allerlei soorten, maten en kleuren. Er waren boeken met vrolijke tekeningen, praktische invulvakken, boeken waar ouders en medewerkers opmerkingen konden schrijven … De mogelijkheden waren eindeloos.

Ik voelde mij opeens een hele slechte ouder. Sommige ouders kwamen vast geheel voorbereid met zo’n dubbeldik, onwijs geïllustreerd, reuze handig crècheboek op het kinderdagverblijf. En ik? Ik was zelfs vergeten om één of ander lousy schriftje te kopen.

Dat ga ik met die tweede gup anders doen. Zodra die naar de crèche gaat, krijgt zij een ontzettend luxe geïllustreerd boek mee. Tenzij ik het weer vergeet. Moeten mijn beide kinderen het met een schriftje doen. Als dat maar geen trauma’s oplevert.

Afbeelding: Babycadeaus.com