Gisteren deelde een vriendin een link van een artikel van Nu.nl op haar Facebook-pagina. ‘Negentig procent van de vrouwen liegt over het moederschap’, was de titel van het stuk. Ik was meteen getriggerd. ‘Liegen over het moederschap? Waarom zou je?’dacht ik nog.
Niet wetenschappelijk onderbouwd
Maar goed, ik moest natuurlijk eerst dat artikel lezen op Nu.nl. Nu bleek dat stuk gebaseerd op een artikel uit de Daily Mail. Niet per definitie de allerbetrouwbaarste krant van Groot-Brittannië ( wel heel leuk trouwens als je op de hoogte wilt blijven van Britse roddel en achterklap).
Belangrijk detail: het onderzoek was niet ook wetenschappelijk onderbouwd. De resultaten waren gebaseerd op een enquête van de online webwinkelier Kiddicare. Maar aangezien ook daar interessante resultaten uit kunnen rollen, bleef ik doorlezen.
De cijfers: liegen over ‘t moederschap
Uit dat onderzoek bleek dat negentig procent (!) van de ondervraagde vrouwen die net moeder zijn geworden, liegt over het moederschap. Ze zeggen namelijk dat ze ‘t niet moeilijk vinden (‘im doing fine’), terwijl ‘t in de praktijk behoorlijk tegenvalt. Bijna tachtig procent van de moeders geeft toe dat ze met name de eerste drie maanden veel zwaarder vinden dan ze hadden verwacht.
Een kleine zeventig procent van de nieuwe moeders vindt het slaapgebrek vooral moeilijk. 35 procent ervaart de financiële situatie als een probleem en een dikke dertig procent krijgt te maken met relatieproblemen. Ook vindt dertig procent het lastig om met de baby ergens naar toe te gaan.
Nou, dat klinkt niet als een roze wolk.
En toch vraagt een dikke veertig procent van de ondervraagde moeders nooit om hulp aan familie of vrienden. De reden? Ze zijn bang dat mensen denken dat ze het moederschap niet aankunnen. En hoe jammer, deze vrouwen zouden dat wel graag willen. Bovendien zouden meer moeders graag ‘realistisch’ advies van andere ouders willen krijgen.
Realistische adviezen
Na het lezen van het onderzoek was ik verbaasd. Hoeveel Nederlandse vrouwen zouden precies hetzelfde hebben? Ik bedacht mij dat ik geen idee heb. Mijn vriendinnen maakten (en maken) er nooit een geheim van dat ‘t moederschap hen soms behoorlijk zwaar viel. En nee, dat is niet zeuren, dat is eerlijk.
Tijdens mijn zwangerschap van mijn eerste werd ik dan al overladen met realistische adviezen. Dat varieerde van ‘zorg echt dat je tijd voor jezelf maakt’ en ‘als iemand aanbiedt om op te passen, zeg meteen ja’ tot ‘het is niet erg dat je je kinderen af en toe achter het behang wil plakken. Heeft iedereen.’
Ik kan ze nóg herinneren.
En weet je, die eerste drie maanden na de geboorte van mijn eerste dochter vielen mij ook niet mee. Het was – zoals in dat onderzoek stond – ‘a shock to the system.’ De eerste weken alleen maar bezig zijn met voedingen, slaap, luiers en een huilbaby? Je leven staat op z’n kop.
Hulp vragen
Maar ik heb wel hulp gevraagd toen ik er even niet meer uitkwam met mijn constant huilende dochter. Is namelijk niet erg. Andere moeders – of het nu je moeder, zus, oma of vriendinnen zijn – kunnen ontzettend helpen. En het allergrappigste? Vaak zijn dat de laatste mensen op aarde die denken dat je het moederschap niet aankunt.
Omdat veel van die vrouwen in diezelfde situatie hebben gezeten. En twee dingen – de zware dingen die bij het moederschap horen en houden van je kind – niet met elkaar verwarren.
En die mensen die het een zwaktebod vinden om hulp te vragen en automatisch het oordeel vellen ‘dat je het moederschap niet aankunt.’ Oh well, dat zijn sowieso al héle vervelende mensen die snel met hun oordeel klaar staan. ‘Die kun je missen als kiespijn’, zou een goede vriendin zeggen.
‘Het gaat vandaag klote’
Liegen over ‘t moederschap hoeft namelijk helemaal niet. Het is niet één grote wolk. Net als de rest van je leven dat ook niet is. Het gaat met z’n ups en met z’n downs. De ene dag gaat ‘t briljant, de andere dag loopt ‘t volledig in de soep. Jammer dan. Volgende keer beter. En nee, je hoeft je niet groot te houden. ‘Het gaat vandaag klote’ zeggen, kan enorm opluchten. En je hoeft er niet eens voor te liegen. Maar vertel dat maar eens aan die ondervraagde Britse moeders.
Geef een reactie