Project Kerstboom.

Je hebt van die mensen die intens genieten van een kerstboom. Het halen, de lichtjes installeren, het optuigen … Het is allemaal één groot feest. Ik ben dit jaar niet één van die mensen. En nee, ik ben niet anti-kerstboom, maar ik zou er geen bezwaar tegen hebben als er een kat-en-kind-vriendelijke-kerstboom kant en klaar werd afgeleverd. Maar ja, de kinderen vinden het zo leuk hé? 

‘Kesseboom!’
Mijn dochter roept namelijk al dagen ‘kesseboom’ als ze ook iets ziet wat in de verte lijkt op een kerstboom. ‘Wij ook, wij ook?’ begon ze al. Maar waar iedereen om ons heen – no kidding, het was één groot kerstboomfeest op Facebook – zo’n beetje de boom al had staan in het weekend na Sinterklaas, was het bij ons nog akelig leeg.

Toch maar kopen …
Vanochtend besloot mijn vriend op zijn vrije dag toch maar een kerstboom te halen. Al werd het goede humeur iets minder toen hij thuis ontdekte dat hij wel een kerstboom had meegenomen, maar geen houten kruis. En terwijl mijn vriend weer naar de plaatselijke kerstboomdealer vertrok, danste mijn dochter om de boom heen. ‘Kesseboom, kesseboom!’ riep ze vrolijk.

De twee katten bekeken de kerstboom – die nog keurig ingepakt op de grond lag – wantrouwig. Je zag het ze denken: wat was het, wat konden ze ermee en zouden ze het kunnen slopen? Per slot van rekening hadden ze al genoeg ervaring in de afgelopen jaren opgedaan.

Maar hé, zolang de kerstboom lag, was er niets aan de hand.

‘Sjeeefffff’
Eenmaal thuis besloot vriendlief dat het houten kruis meteen bevestigd kon worden aan de kerstboom. Hij haalde zijn indrukwekkende verzameling gereedschap tevoorschijn, was verwoed aan het zagen en hameren en sloeg daarna de kerstboom op het kruis. Om daarna een woord eruit te floepen dat-ie misschien in bijzijn van dochterlief niet had kunnen zeggen. ‘Wat is er?’ vroeg ik nog. Woest keek mijn vriend mij aan. ‘Het kruis zit omgekeerd!’

Oh. Dat kenden we. Dat was vorig jaar ook al het geval. Toen hadden we ook een scheve kerstboom. En dit jaar hadden we dus ook een scheve kerstboom. ‘Het zal mij boeien!’ zei mijn vriend nu oorlogszuchtig. ‘Een kerstboom is een kerstboom. Hier doen we ‘t mee.’  Mijn dochter klapte vrolijk in haar handjes. ‘Kesseboom!’ riep ze. ‘Sjeef!’

Je begrijpt: mijn vriend nam even afstand van de kerstboom.

Lichtjes
Daarna was het tijd voor het middagdutje van dochterlief en mocht ik in de tussentijd de lichtjes in de kerstboom doen. Lees: ik was eerst een half uur bezig om die strengen uit elkaar te halen om vervolgens tot de conclusie te komen dat ik wéér eens te weinig lampjes had.

Net als vorig jaar. Toen voelde ik na het uitpluizen van die lichtjes ook even weinig van die vrede op aarde.

En ja, toen kocht ik d’r ook een streng lampjes bij. En nee, ik heb géén idee waar die lampjes zijn gebleven.

Project Kerstboom
Toen had ik d’r alweer genoeg van. Ik besloot het kerstballen-deel gewoon te bewaren voor als mijn dochter weer wakker was. Kan ze fijn meehelpen. Waarschijnlijk geniet zij nog het meest van Project Kerstboom. Ja, daar doe je het allemaal voor he? Maar toch, als iemand nog eens kant en klare bomen aan de deur wil afleveren? Ik hou mij van harte aanbevolen. Ook scheve kerstbomen hebben soms hun tijd gehad.

Misschien kunnen de katten er wat mee.