Een paar dagen lang was ik al vergeten om de brievenbus leeg te halen. En vanmiddag bedacht ik mij eindelijk dat ik dat ding toch eens moest openen. Gelukkig maar, want in de overvolle brievenbus lag een dun pakketje. Toen ik ´t openmaakte, kwam daar een zelfgemaakt cadeautje uit. Van mijn oudste dochter. Voor Moederdag. Ik glunderde van trots.
En ja, ik was me er terdege van bewust dat het de dag ná Moederdag was. Maar dit cadeautje was gemaakt op het kinderdagverblijf. En aangezien mijn dochter daar twee weken lang niet geweest was ( hallo waterpokken en hallo vakantie) hadden de leidsters blijkbaar besloten dat het cadeautje ook prima opgestuurd kon worden.
Waarvoor hulde. En lief ook dat ze ‘m überhaupt opstuurden. Als ik namelijk wel zo slim was geweest om op zaterdag die brievenbus te openen, had ik ‘m zowaar op tijd gehad.
Al zat ik niet zonder. Twee weken ervoor had mijn oudste dochter op de peuterschool een potpourri-zakje gemaakt voor Moederdag op de peuterschool. Dat werd toen al meegegeven ‘want straks is het vakantie.’ Alleen was mijn dochter het daar toentertijd niet mee eens.
Ze eiste dat ik die dag nog het cadeautje zou openmaken. ‘CADEAUTJE VAN LIV!’ riep ze. Dat je zoiets alleen kon openmaken op zoiets vaags als Moederdag was nog niet echt te begrijpen voor de tweejarige hier. Overigens heb ik ‘m in het bijzijn van mijn dochter toen wel opengemaakt, haar een zoen gegeven en bedankt en heb ‘m vervolgens – toen ze effe niet keek – opgeborgen.
Gisteren – op Moederdag – trok ik ‘m weer van die plek vandaan. En het allerleukste? Mijn dochter gaf het cadeau opnieuw. Glunderend. Alsof ze totaal vergeten was dat ze het al een keer gegeven had. Echt, had iedereen maar af en toe het geheugen van een peuter.
Maar dat maakte het cadeautje niet minder leuk. En het werd nog leuker toen mijn vriend ook nog met bloemen en een cadeau aankwam. Toen was ‘t al een leuke Moederdag. En ach, het werd daarna alleen maar leuker bij achtereenvolgens mijn schoenmoeder en mijn eigen moeder.
Ik zweer je, ik heb zoveel wijn en bubbels gehad dat ik mijn alcoholische achterstand, die ik tijdens mijn zwangerschap had opgelopen, in één klap heb ingehaald.
Maar hoe leuk ook – en dit klinkt echt heel cheesy – maar die zelfgemaakte cadeautjes van mijn dochter vond ik het allermooist aan Moederdag. Dat zo’n klein hummeltje glunderend – in mijn geval twee keer – het cadeautje aan je geeft, is toch wel heel schattig.
Nu alleen nog eerder die brievenbus open maken. Voor je het weet mis ik vaker dingen op het cruciale moment.
Geef een reactie