Iedere avond heeft mijn peuter tegenwoordig geen zin om naar bed te gaan. En wat doe je dan? Nou, dan ga je een hoop vertragingstechnieken toepassen. En dat kan mijn peuter enorm goed. En dus hebben we iedere avond weer te maken met dezelfde vertragingstechnieken. Over and over and over again.
1. ‘Ik wil niet naar bed’
De aankondiging dat mijn dochter naar bed moet, zorgt al vaak voor veel commotie in de woonkamer. Opeens moet ze nog naar de wc, een slokje appelsap drinken, met haar speelgoed spelen, papa plagen in de tuin, de kat aan zijn staart trekken, haar kleine zusje drie kussen geven en Dora kijken. Om maar wat te noemen. Het is soms nogal een uitdaging om d’r naar boven te krijgen.
Want gillend, huilend en schreeuwend de trap op? Dat kan mijn peuter als de beste.
2. Douche of bad?
Iedere avond voor het slapen gaan, gaat mijn dochter nog even onder de douche of in bad. Als ik het moet doen die avond, dan zet ik mijn dochter even snel onder de douche ( per slot van rekening mag ze daarna smeren met mijn bodylotion).
Als d’r vader het doet, mag ze vaak in bad. Iets waar ik geen geduld voor heb, geef ik meteen toe. Vooral omdat mijn dochter d’r een groot waterfestijn van maakt, met haar speelgoed wil spelen en daarna niet uit bad wil. Ik heb d’r al eens gillend en schreeuwend uit dat bad getild. Had weinig zin trouwens, want daarna klom ze d’r gewoon weer in. Kost je zo een dik uur. En je begrijpt: dan hoeft mijn dochter nog even niet naar bed.
3. Voorlezen
Overigens valt dat aankleden altijd wel weer mee. Net als het kammen van de haren (vooral sinds we deze borstel hebben) of het tandenpoetsen ( was vroeger een strijd, maar nu gaat ‘t prima). Je zou bijna denken dat ze meteen naar bed wil. Niet dus. Want eenmaal in bed begint het gedoe. Dan moet er voorgelezen worden. Natuurlijk allemaal heel pedagogisch verantwoord, maar niet als je kind het liefst de héle nacht voorgelezen wil worden. En dus wordt er gehuild als er na het voorlezen niet – om maar even wat te noemen – naar Wally gezocht mag worden.
4. Liedje zingen
Maar ook daar heeft mijn peuter wat op gevonden. Als je niet meer voorleest, kun je natuurlijk net zo goed een liedje zingen. Het liefst hoort ze het hele repertoire van K3, Peppa Pig of andere Studio 100 ongein. Geloof mij, een liedje is nog wel leuk. Drie liedjes zijn al stomvervelend. Maar goed, je raadt het al: zodra ik stop met zingen, wordt het weer op een brullen gezet.
5. ‘Monster, spook!’
Maar als ik toch dreig de kamer te verlaten, roept mijn dochter heel hard ‘MONSTER SPOOK MAMA! BANG!’ En dus moet ik weer monsters verjagen of – en dat helpt echt – met antimonsterspray spuiten. Is opeens het monsterspookprobleem opgelost, zou je denken.
6. ‘Instoppen!’
Dan is het monsterspookprobleem weliswaar opgelost, maar de kamer verlaten als ouder is dan nog onmogelijk. Want hoe ik mijn dochter ervoor heb ingestopt, toch vindt ze dat ik het weer opnieuw moet doen. ‘INSTOPPEN MAMA!’ en dus stop ik haar weer in en geef ik haar een kus.
7. ‘Kusje!’
Maar ook dat is niet genoeg. Mijn dochter wil dan nog een extra kus. En een knuffel. En vooruit nog een kus. En een knuffel. ‘Welterusten mama!’ roept ze dan nog vrolijk.
8. ‘Een slokje water’
Maar van dat welterusten komt natuurlijk niets terecht, want opeens herinnert mijn dochter zich dat ze dorst heeft. ‘Nog een slokje water mama.’ In sommige gevallen ( als ze verkouden is) mag dat, maar soms laat ik het waaien. Vooral omdat ik weet wat daarna komt.
9. ‘Naar de wc!’
Na dat slokje water, wil mijn peuter naar de wc. Ook als ze twee minuten eerder al is geweest. Maar dat maakt het niet uit. Het is een enorme vertragingstechniek.
10, Papa/mama halen
En als je gewoon geen opties meer over hebt, dan is de laatste oplossing van mijn dochter: ‘papa of mama ( al naar gelang wie haar naar bed brengt) nog even halen?’ Papa kan namelijk beter instoppen dan mama, terwijl mama nog best een liedje kan zingen.
En gaat ze dan slapen?
‘En gaat ze dan slapen?’ denk je nu misschien. Nee hoor, dan worden gewoon punt 5 tot en met 9 zeker drie keer herhaald. Man, ik ben blij dat ik daarna zelf naar bed kan. Want in tegenstelling tot hun kinderen vinden ouders slapen wel fijn.
Geef een reactie