Onlangs belde een medewerkers van het kinderdagverblijf voor een intakegesprek. Ik heb mijn dreumes namelijk ook ingeschreven voor het kinderdagverblijf. En hoewel het even wennen voor haar zal zijn, denk ik dat ze er aan toe is. En ik ook.
Mijn dreumes is namelijk energiek. Héél energiek. Ze heeft er dagen bij dat ze op tafels klimt, de lamp erboven probeert naar beneden te trekken en via de stoelen weer naar beneden klimt. Als apenkooi niet was uitgevonden, dan had zij dat gedaan.
En hoewel ze ontzettend vrolijk is, put ze mij op sommige dagen uit. Voor mijn conditie is dat natuurlijk enorm goed, maar het zorgt er wel voor dat ik soms weinig aan andere dingen toekom. Werk, huishoudelijke dingen en andere dingen schieten er dan bij in omdat ze overal uit klimt of in ieder geval een leuke poging doet. Ook als ze vastgesnoerd is in de kinderstoel.
Heel simpel: als mijn dreumes op het kinderdagverblijf is, heb ik even een paar uur de tijd om die dingen wel te doen.
Daarbij is mijn dreumes – die na de zomervakantie anderhalf is – er zelf ook aan toe. Iedere keer als we langs de kleuterschool komen, doet mijn dreumes een poging om uit haar buggy te klimmen. Ze wil spelen met andere kinderen. En ja, dat kan volop op een kinderdagverblijf.
Bovendien, vreemde ogen dwingen. Mijn dreumes zal zich daar toch een beetje moeten gedragen. Want hoe leuk dat kinderdagverblijf ook is, de kinderen moeten zich houden aan een aantal regels. Dat is maar goed ook, want anders worden die leidsters natuurlijk ook helemaal gestoord van de chaos.
Zou ik wel worden.
Het is de vraag hoe dat mijn dreumes bevalt. Gelukkig heeft ze de tijd. Eerst gaat ze twee ochtenden in de week. Gewoon, om even te wennen. En ik ook. Vooral omdat mijn peuter dan op de kleuterschool zit en ik opeens twee ochtenden heb waarop ik allerlei dingen kan afmaken. Al zal het dan wel even stil zijn in huis. Maar dat is weer een andere blog.
Afbeelding: © Jon Helgason | Dreamstime Stock Photos
Geef een reactie