Ik hou niet van januari en februari. Het maakt me geen moer uit of het vriest, sneeuwt of regent. Donker en triest weer blijft het vaak toch. Maar hé, daar kan ik zelf wat aan doen. Door gewoon even een weekje er tussenuit te boeken. En dat is gelukt. Met dank aan een – niet meteen heel hard lachen – Landal park.
Het is inmiddels de derde keer dat we er naar toe gaan. Overigens niet telkens naar hetzelfde park. Er zijn grenzen. Letterlijk als figuurlijk. Dit keer is een park aan de rand van de Veluwe ( geen idee of dit park wel wietplantageproof is) aan de beurt.
Elfstedentocht
En nee, we konden niet verder weg. Vriendlief – een echte Sneker – was bezorgd dat, dan net die week dat wij in dat park waren, de Elfstedentocht plaats vond. We moesten dus meteen voor een nachtje naar huis kunnen rijden als die tocht toch doorging. Bovendien had het park een grote speelvijver die snel bevroren is. ‘Dan kan je je schaatsen ook meenemen’, riep ik nog.
Het park werd goed gekeurd. Alleen is die Elfstedentocht en het schaatsen nog ver uit zicht. Maar dat mag de pret niet drukken.
Toch naar het buitenland
Eerlijk is eerlijk, ik had ook liever voor ‘t warme weer in het vliegtuig gezeten. Maar met dank aan het politieke klimaat is een vakantie met een kind in pak ‘m beet Egypte of Israël niet ideaal. De Canarische Eilanden kunnen in deze maanden een beetje te koud zijn ( soms ook niet – maar dat is een gok) en Azië en de Caribische eilanden zijn wel erg ver weg voor een kind van anderhalf.
En dan heb ik het niet eens gehad over de prijzen. Bovendien vlieg je niet zomaar vanuit Thailand terug voor een Elfstedentocht. Just sayin’.
Kindvriendelijk huisje
En dus wordt het – lekker burgerlijk – een kindvriendelijk huisje. Maar dan wel een huisje met een open haard, sauna, zonnebank en een heuse speelkamer voor dochterlief. We nemen gewoon een stapel boeken en DVD’s mee, nestelen ons bij de open haard en gaan af en toe naar het zwembad of in de sauna.
Daarbij vindt dochterlief het zwembad zo ongeveer het leukste wat er is. Het maakt haar trouwens geen moer uit waar we zitten. Als wij en haar speelgoed er maar zijn. Cliché, maar wel waar.
Binnenkort trekken wij ons een weekje terug bij de open haard op de Veluwe. Dan wordt die Nederlandse winter opeens prima te doen. Of er nou wel of niet een Elfstedentocht komt.
Afbeelding: theveluwe.com
Geef een reactie