Vanochtend las ik een artikeltje op de website van De Telegraaf waar mijn nekharen overeind van gingen staan. Volgens dit artikel is het in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) het verplicht geworden voor vrouwen om hun kinderen borstvoeding te geven tot ze twee jaar oud zijn. Watte?
Borstvoeding is een plicht
De reden? Borstvoeding zou deel uitmaken van de opvoeding van het kind en is daarom een plicht. De autoriteiten aldaar zouden zelfs beweren dat het een recht is voor elk kind tot twee jaar. En is de moeder overleden? Dan moet er een voedster beschikbaar gesteld worden.
Broodje aap?
Zoals verwacht reageerden natuurlijk veel Telegraaf lezers. En ja, het kan, daar zaten ook genuanceerde reacties tussen. Volgens iemand die daar woonde, werden die regels toch niet nageleefd in de VAE en kende een ander ook een aantal vrouwen in VAE. ‘En die geven echt niet tot twee jaar borstvoeding.’ Iemand anders dacht zelfs dat het een broodje aap verhaal was. ( Dat is het niet. Ook media als The Huffington Post berichten hierover).
Discussie in Nederland over borstvoeding
Maar nog veel interessanter: het bracht natuurlijk ook weer de discussie op gang of vrouwen in Nederland hier ook vaker, meer en langer borstvoeding moesten geven. Daar kon je op zitten wachten. In Nederland is die discussie al jarenlang aan de gang. De laatste jaren wordt borstvoeding ontzettend gestimuleerd. Dat mag. Dat is prima. Borstvoeding is ook goed.
Als het lukt. En als de moeder het wil.
Ontaarde moeders
En daar schuilt juist het probleem. Zwangere vrouwen die bij voorbaat al aangeven dat zij meteen met flesvoeding beginnen, krijgen vaak de wind van voren van onder meer verloskundigen. Andere mensen staan ook graag meteen met hun morele oordeel klaar. Zo heb ik een vrouw horen roepen dat ‘die moeders straks hun kinderen borstvoeding misgunden.’ Ze vond het zelfs ‘ontaarde moeders.’ Net bevallen vrouwen moesten gewoon áltijd met borstvoeding beginnen. Punt.
Flesvoeding
Daar werd ik behoorlijk pissed off van. Ik ben een groot voorstander van keuzevrijheid. Als vrouwen – om wat voor reden dan ook – er niet mee willen beginnen, dan is dat hun goed recht. Bovendien is de flesvoeding hier in Nederland prima. Als er ergens een industrie is in Nederland die streng wordt gecontroleerd, dan zijn zij dat wel.
Vervuild water
Daarbij hebben we hier in Nederland schoon water. Iets dat bepaald niet altijd voor handen is in andere landen. Daar sterven de kinderen vaak niet aan die melkpoeder, maar aan vervuild water. Geen wonder dat ze dáár borstvoeding propageren. Al is verplicht stellen nog steeds absurd.
Daar houdt toch niemand zich aan.
Ik ben blij met de uitvinding van flesvoeding
En ik ben trouwens énorm blij met de uitvinding van flesvoeding. Toen mijn dochter geboren werd, ben ik keurig begonnen met borstvoeding. Een probleem? Mijn dochter hing de hele tijd aan de borst. En als ze dat niet deed, dan huilde ze. We werden met z’n tweeën met de dag ongelukkiger. ‘Dat kind heeft honger, constateerde mijn moeder een paar weken later. De vrouw die mij ooit zes maanden lang borstvoeding gaf, maakte eigenhandig een flesje klaar voor mijn dochter.
‘Lekker het maagje oprekken met een papfles’
Mijn dochter sliep daarna. En met dank aan die flesvoeding was ze ook geen huilbaby meer. Vandaar dat ik ook geërgerd was na het lezen van één van de reacties onder het artikel. Lees even mee:
‘Met goede hulp van bijvoorbeeld een lactatiekundige en het loslaten van schema’s, heeft maar een heel erg klein percentage van de moeders te weinig melk. Helaas is in Nederland de standaard flesvoeding geworden, lekker het maagje oprekken met een volle papfles zodat mama de hele nacht kan doorslapen. Ik wil niet beweren dat het verplichten een betere zaak is, maar ik vind het wel erg jammer dat zo weinig kindjes in Nederland langer dan 3,6 of 12 maanden borstvoeding krijgen.’
Vermoedelijk was ze zelf een lactatiedeskundige. Die moeten per slot van rekening ook zichzelf aan het werk houden.
Boze reacties
Ik hoefde zelf niet eens meer te reageren, want dat deden heel veel andere boze vrouwen al. De verhalen over borstontstekingen, borstamputaties en huilbaby’s waren niet van de lucht. Bovendien merkten een aantal ook op dat we elkaar als vrouwen niet zo de maat moeten nemen.
Daar was ik het helemaal mee eens.
Nee, flesvoeding is niet altijd slecht
Je bent namelijk niet per se een betere moeder als je borstvoeding geeft. Een kind is ook niet per definitie gezonder of slimmer. Ligt aan het kind. En aan de omstandigheden. Daarbij is een kind ook beter af met een moeder die vrolijker en fitter is omdat ze is overgestapt op flesvoeding. Laat staan het kind zelf. Mijn dochter is er in ieder geval enorm van opgeknapt.
En bespaar me die onderzoeken waarin wordt aangetoond dat borstvoeding zoveel beter is dan flesvoeding. Er zijn minstens zoveel onderzoeken te vinden die aantonen dat kinderen eveneens prima gedijen op flesvoeding ( mits er schoon water is). Alleen worden die onderzoeken gemakshalve vaak genegeerd. Past niet in het straatje.
Geen schuldgevoel
En nee, ik voel me niet schuldig dat ik overgestapt ben op flesvoeding. Mijn dochter was daarna een ander kind, ik was blijer en ik heb het geprobeerd. Niets meer aan doen. Net als ik blij ben voor andere vrouwen als zij en hun kinderen wel veel plezier beleven aan het geven van borstvoeding.
Maar zullen we gewoon eens ophouden met de stomme discussie dat alle moeders borstvoeding MOETEN geven. Het is 2014. Er is zoiets als keuzevrijheid. Zeker hier in Nederland. Blij dat ik niet in de Verenigde Arabische Emiraten woon.
Afbeelding: Dreamstime – Dmitriy Shironosov
ai. Kijk.ehm. ik vind het moeilijk om de juiste woorden te vinden.
Vooropgesteld vind ik verplicht stellen achterlijk en is het heel goed dat er kunstvoeding bestaat. Echt waar.
Toch komen veel mislukte voedingsverhalen echt door een gebrek aan goed voorbeeld en goede begeleiding. Mij is verteld dat ik te grote borsten had om te voeden. Dat ik te weinig melk had terwijl het achteraf juist overproductie bleek. Dat ik tocch echt minstens twee uur tussen de voedingen moest laten met als gevolg een huilbaby.
Allemaal door medisch professionals die zeiden voor borstvoeding te staan
ook is door bostvoeding als het beste te bestempelen het een soort van onhaalbaar iets geworden. Het is niet het beste. Het is de biologische norm. Zolang ik nog raar aangekeken wordt als mensen horen dat ik voorbij het jaar heb gevoed, ik bij de huidarts in de spreekkamer een zenuwachtige arts krijg die niet weet waar ze moet kijken terwijl ik mijn baby discreet aanleg zijn we er nog lang niet.
Iedereen moet zijn eigen beslissing nemen. Als dat kunstvoeding is heb ik daar verder geen oordeel over, prima. Het probleem is dat veel vrouwen verkeerd worden voorgelicht en door zogenaamde hulpverleners van de regen in de drup worden geholpen.
kortom. Borstvoeding is de biologische norm voor baby’s. Het wordt qlleen niet als normaal gezien en de meeste zorgverleners hebben er de ballen verstand van en verpesten het voor veel vrouwen waarbij het in principe prima had kunnen lukken. Kunstvoeding is niet de duivel, en ook gewokn een legitieme keuze.
Inderdaad, een hoop mensen die er verstand van zouden moeten hebben, hebben dat niet. Vooral als het niet volgens het boekje verloopt. Het is niet voor niets dat kennis van borstvoeding vroeger van generatie op generatie overging. Al ging het toen ook vaak niet goed ( een oudtante werd in haar dorp meerdere malen als voedster ingezet). Want hoewel borstvoeding de biologische norm is, werkt het niet altijd naar behoren. Zelfs niet met het beste advies.
Want ik vind het wel weer irritant als mensen zeggen ‘dat ik dan niet het beste advies heb gehad.’ Dat impliceert soms dat het dus mijn eigen schuld was dat het niet werkte. En dat borstvoeding dus altijd werkt zolang je het juiste advies maar hebt. Neehee, mijn melk was niet vet genoeg en dochterlief was een hongerlap. Daar hielp geen pot pindakaas, voedingsschema of ander deskundig advies aan. Je lichaam werkt gewoon niet altijd in alle gevallen mee.
En dan komt flesvoeding. Ook handig voor vrouwen die borstvoeding geven om wat voor reden dan ook niet zien zitten.
Al vind ik het ook raar dat je tegenwoordig raar wordt aangekeken als je in het openbaar wel borstvoeding geeft. Zo raar is dat toch niet, zou je zeggen. Net als maar weinig bedrijven ruimtes hebben waar vrouwen rustig kunnen kolven. Voor veel vrouwen een reden om er mee te kappen na drie maanden. Daar mogen ze van mij dan wel weer wat aan doen.
Oh en excusesvoor de typfouten. Ik typ op mijn telefoon terwijl ik de baby voed…