Mijn vriend houdt van BBQ. Vooral om het zelf te doen. En nu hij in het bezit is van de twee BBQ-boeken van dit moment, de Smoky Goodness delen van Jord Althuizen, wordt er veel geëxperimenteerd. Gisteren werden er zelf hamburgers gedraaid en gemaakt. Maar dat was nog moeilijker dan gedacht.
Nu moet ik er wel even bij vermelden dat het op een zaterdag was. Niet erg, maar eerst moest de kleuter zwemmen, daarna gingen we bij vrienden lunchen in Amsterdam en vervolgens om vier, vijf uur ‘s middags ging vriendlief nog eens aan de slag.
‘Waar is die Garam Masala?’
En dat was niet zomaar een recept. Nee, hij ging zijn eigen gehakt draaien en hamburgers te maken. Op de BBQ natuurlijk. Maar eerst moest ook nog een special ‘rub’ (een mix van allerlei verschillende specerijen) en een bijbehorende BBQ-saus worden gemaakt.
Eitje toch?
Nou ja, eerst werd die rub gemaakt. Daar gingen nogal wat ingrediënten in die mijn vriend zo snel niet kon terugvinden. En dus ging het ongeveer zo:
‘Weet jij waar de komijn is?’
‘Waar staat die oregano nou weer?’
‘Waar is die Garam Masala?’
Het werd een spelletje zoek-de-kruiden. Aan het gevloek te horen, was dit niet het favoriete kookspel van mijn vriend.
En toen moest de saus nog gemaakt worden.
‘Waar is de Maizena? Ben ik dat nou vergeten?’
‘Hoezo moet er 275 milliliter Worcester-saus in? Fok it, ik heb maar 150 milliliter.’
‘Waarom hebben wij geen kristal-suiker?’
Nadat we per ongeluk twee keer zoveel peper als de bedoeling was, in de saus hadden gedropt, was de saus klaar.
IJskoude wind
Intussen stond de BBQ al te roken. Dat bleek ook een probleem, want door de ijskoude wind koelde de BBQ nogal af. ‘KLOTE-BRIKETTEN!’ hoorde ik mijn vriend nog ergens buiten roepen.
En toen was het gehakt nog niet gedraaid.
Mijn kleuter maakte nog even de fout om te vragen ‘of we ooit nog gingen eten.’ Toen mijn vriend antwoordde dat ‘dit nog héél erg lang ging duren’ maakte mijn dochter meteen van de gelegenheid gebruik en vroeg ‘of ze dan alsjeblieft een snoepje mocht.’ Met grote ogen keek ze mij aan. ‘Want anders ga ik straks misschien wel dood van de honger!’
Gehakt draaien
Intussen was mijn vriend bezig om uit onze nieuwe gehaktdraaier fatsoenlijk gehakt te draaien. Ondanks alle tips van de slager, raakte het ding verstopt. Met dank aan het zachte vet. Het vlees was niet koud genoeg.
Ik zal maar niet herhalen wat mijn vriend toen zei.
Maar na een half uur, had-ie het gehakt gedraaid. Met een grote frons in het voorhoofd vormde hij het gehakt vervolgens tot hamburgers. Dit zijn ze’, zei mijn vriend nog. Ik schoot spontaan in de lach. In mijn hele leven had ik nog nooit zulke lelijke hamburgers gezien.
‘Ik mag hopen dat dit de beste hamburger ooit wordt’, mompelde mijn vriend nog.
Daarna gooide hij de vier hamburgers en de broodjes op de BBQ, pakte er een biertje bij en ging maar naast de BBQ zitten.
Mijn kleuter keek vanuit het raam bezorgd naar mijn vriend vroeg intussen ‘of ik gewone kipburgers wilde bakken.’
Dat heb ik maar gedaan. Die waren trouwens wel binnen een kwartier klaar.
‘Is dit nou de lekkerste hamburger die je ooit hebt gegeten?’
Na een tijdje wachten waren ook die hamburgers klaar om op te eten. Aan tafel maakten we er een broodje hamburger van. En het moet gezegd: het was heel smakelijk. Het gehakt was lekker (ondanks het soms iets te taaie vet), de broodjes knapperig en de saus heerlijk. Door alle peper was ik ook meteen niet verkouden meer.
‘Is dit nou de lekkerste hamburger die je ooit hebt gegeten?’ vroeg mijn vriend met een grote grijns op zijn gezicht. Ik heb maar ja geknikt. Na al die moeite had-ie dat wel verdiend.
Volgend weekend gaat er naar aanleiding van een recept uit Smokey Goodness weer iets nieuws op de BBQ. Ik zal hierbij plechtig beloven dan niet meer zo hard te lachen. Anders mag ik – vrees ik – zelf op de BBQ.
Geef een reactie