‘Ik zie dat je kringen onder je ogen hebt’, constateerde laatst mijn – overigens erg lieve – buurvrouw tijdens een toevallige ontmoeting in de supermarkt. ‘Pas je wel goed op jezelf?’ Ik had haar namelijk net uitgelegd dat afgelopen week ééntje voor in de boeken was. Buikgriep, het doorkomen van de kiezen en een afgebroken teennagel zorgen namelijk voor veel stress bij een kind van vijftien maanden. En dus ook bij mij.
Mind you, ik vind dit allemaal zieliger voor mijn kind dan voor mezelf. Mijn dochter vraagt niet om buikgriep of om pijnlijke kiezen die doorkomen. Net zo min dat ze er ook niets aan kan doen dat ze zich afgelopen zomer stootte en dat haar teennagel nu de dupe is van al dat geweld.
En logisch dat ze daar last van heeft. De lieverd slaapt slecht, eet niet denderend en huilt bij het minste of het geringste. Een keer struikelen is al voldoende voor een enorme huilpartij. Niet erg, wij pakken haar op, troosten d’r en geven haar een knuffel. Of een kinderaspirine. Ligt er maar net aan hoe erg het is.
Maar ik word er wel – net als iedere ouder – vermoeider door. Ik ben op dit moment het voorbeeld van ‘een vermoeide moeder.’ En ik had me voorgenomen dat nóóit te worden, maar ik ben d’r één. Als je in de fase komt dat ‘werken lekker ontspannend is’ dan weet je wel hoe de vlag erbij hangt. Kinderen zijn bijzonder lief, maar dit soort periodes putten je uit. Vaak omdat je zelf vaak ook geveld wordt ( hallo buikgriep), je minder slaapt en je je soms gewoon zorgen maakt om je kind.
‘En van zorgen krijg je rimpels,’ riep niet voor niets mijn oma zaliger ooit eens.
Hopelijk valt het met die rimpels nog wat mee ( al dank ik de hemel op mijn blote knieën voor die veel te dure Chanel gezichtscrème), maar die kringen blijven er wel. Laat ik het zo zeggen: ik ben ook erg dankbaar voor de Touche éclat van YSL.
Maar dan moet je ‘m wel op smeren. Iets dat ik niet altijd doe. Zeker niet als ik even snel naar de supermarkt ga. En dan zien andere mensen – onder wie mijn buurvrouw – precies hoe je je voelt. Al gaf mijn buurvrouw me wel een nuttig advies. ‘Zorg dat je zelf ook rust neemt.’
Had ze ontzettend gelijk in.
Dat is precies wat ik komende dagen gaan doen. Ik ga een beetje wijn drinken, beetje koken, vooral veel ouwehoeren met jan en alleman en daarna slapen. Voor de rest doe ik niets. En hopelijk zijn die kringen dan volgend weekend verdwenen. En anders smeer ik een hoop Touche éclat op mijn gezicht. Als ik het tenminste niet vergeet.
Afbeelding: dreamstime
Zo herkenbaar. Kiesjes die doorkomen kunnen verschrikkelijk veel gezeik geven. Wij hebben ook een poos behoorlijk slechte nachten gehad want vooral als ze gaan liggen, gaat het pijn doen. Eén troost is dat ook deze fase voorbij gaat. Vervelend is dat je niet wanneer. Wij maken nu weer goede nachten en jullie binnenkort ook weer. In de tussentijd niet te veel van jezelf vragen en het ervan nemen als het kan.
Proost! Op betere tijden :).
Daar heb je helemaal gelijk in! Al beginnen al die nachten me nu wel op te breken. Vooral mijn humeur gaat eraan 😉 Oh well, we nemen er nog maar eentje!