Rare eetgewoontes tijdens de zwangerschap? Ik? Welnee!

‘Wil jij ook een stuk taart’, vroeg iemand mij laatst op een verjaardag. Ik bedankte. Ik ben namelijk niet zo’n zoetekauw. Behalve tijdens mijn zwangerschap. Toen was ik ronduit verzot op zoete dingen. Ik kreeg opeens van die rare eetgewoontes. En ik wed dat ik niet de enige zwangere vrouw was die opeens een andere smaak ontwikkelde tijdens de zwangerschap.

Het begon al vroeg. Amper een paar weken zwanger dacht ik opeens ‘lekker’ als ik iemand een stuk taart zag eten. Dat had ik in geen jaren meer gehad. Heel soms at ik wel een stukje taart, maar dat was vooral als er niets anders was en ik behoefte had aan suiker.

Chocola! Nu!
Al vond ik taart niet het allerlekkerst. Het allerlekkerste vond ik die mierzoete Bon Bon Bloc met truffelvulling. Pakken heb ik ervan opgegeten.

Ik was trouwens sowieso dol op chocola. Vooral in de laatste fase van mijn zwangerschap. Mijn ouders namen zelfs vanuit Antwerpen zakken echte Belgische chocola voor mij mee. Ik kan je vertellen: die zakken leefden niet lang.

Maar daarbij was ik ook verzot op ijs. Ik vrat zo vier tot vijf waterijsjes achter elkaar. Mijn vriend trof me zelfs op een dag aan voor de tv met een grote bak roomijs voor mijn neus. ‘Wat doe jij nou?’ vroeg hij verbaasd. Normaal gesproken hou ik niet van ijs. Ik krijg er buikpijn van. Maar ja, dat voelde ik nu blijkbaar niet.

Rare eetgewoontes? Ik?
Toch was ik me er nauwelijks van bewust dat ik anders at. ‘Eet je nu ook andere dingen nu je zwanger bent?’ vroegen andere mensen wel eens. ‘Nee hoor’, riep ik dan vrolijk. Rare eetgewoontes? Ik? Helemaal niet! Hoe kom je erbij?

Weg na de bevalling
Gek genoeg verdween mijn voorliefde als sneeuw voor de zon toen ik eenmaal bevallen was. De chocola bleef liggen, taart vond ik weer veel te zoet en aan ijs wilde ik helemaal niet meer denken.

Herkenbaar
Raar? Welnee. Veel meer zwangere vrouwen hebben trek in dingen die ze normaal gesproken nooit eten. Op datzelfde feestje vertelde ik dat ik die taart wel lustte tijdens mijn zwangerschap. En wat bleek? Andere vrouwen vertelden dat ook zij tijdens hun zwangerschap niet genoeg konden krijgen van bepaalde zaken. Zo was de één verzot op cassis en ontwikkelde de ander een voorkeur voor M&M’s.

Mijn eigen moeder vertelde ooit dat ze tijdens haar zwangerschap dol was op komkommer. Een andere vriendin bleek dol op zoute crackers. Al ken ik ook vrouwen die niet genoeg konden krijgen van zilveruitjes, dropveters of – inderdaad – augurken. Een overtuigd vegetarische vriendin at zelfs voornamelijk vlees tijdens haar zwangerschap.

Behoefte aan suiker?
Zo raar is dat niet. Blijkbaar heeft je lijf tijdens die maanden behoefte – dank je wel hormonen – aan andere levensmiddelen. Zo zijn er zelfs vrouwen die zin hebben in krijt. Maar dat schijnt weer te maken te hebben met een bepaald gebrek aan ijzer en mineralen.

Al moet ik wel bekennen dat ik niet veel ben aangekomen tijdens mijn zwangerschap. Misschien had mijn lichaam die suiker gewoon hard nodig. En dat had vast iets te maken met energie. ‘Dus als ik je ooit weer taart zie eten, dan ben je waarschijnlijk zwanger?’ grapte een vriendin laatst. Ik vrees ‘t ergste.

Hoe dan ook, nu ben ik wel benieuwd naar jullie eetgewoontes? Hadden jullie ook rare gewoontes of at je opeens dingen die je voorheen niet lustte? Laat het vooral weten!

Afbeelding: dreamstime – Richard Thomas