Oh jee, de lievelingspop van de peuter moest gewassen worden …

Ergens in maart kreeg dochterlief op het kraamfeest van haar zusje een pop van een oom en tante van mijn vent cadeau. Die stoffen pop met dat lange gele sliertenhaar kreeg de naam ‘Anna’ en werd meteen haar lievelingspop. Een nadeel? Het ding werd hartstikke vies. En dus moest ik ‘m wel wassen vanochtend …

Bruine vlekken
En ik word niet héél snel nerveus van een wasje draaien, maar ik wist dat het wassen van Anna toch wel iets gevoeliger lag. Maar ja, zelfs mijn peuter erkende vanochtend dat het zo niet langer kon.

Anna wordt namelijk overal mee naar toe gesleept. Van de speeltuin, in de auto tot naar de zandbak. En zo zag die pop er ook uit. Er zat zand in het haar, bruine vlekken op het koppie en de voeten zaten onder de modder. Het zag er niet echt appetijtelijk meer uit.

Dan maar wassen
‘Zullen we ‘m dan maar wassen in de wasmachine?’ vroeg ik aan mijn dochter. ‘Anna is zo vies!’  Dat vond mijn dochter ook. Om te zorgen dat ze het niet op een gillen zou zetten als ik Anna zou pakken, nam ik mijn dochter en Anna mee naar de wasmachine.

Voorzichtig legde ik Anna in de wasmachine. Mijn dochter keek stilletjes toe.

‘Kijk, en dan doe ik er een beetje wasmiddel bij …’ zei ik nog. ‘Nee, nee, neeeeee!’ zei mijn dochter opeens. ‘Ja maar, jij gaat ook iedere dag onder de douche. Dat gaat Anna nu ook even doen’,  en ik bereidde mijzelf al voor op een heuse huilbui van de peuter.

Maar ze knikte. ‘Ja’,  zei ze. ‘Anna even douchen.’ En dus mocht ik het deurtje dichtdoen en de wasmachine aanzetten. Weliswaar op het mildste programma. Al liep mijn dochter wel meteen weg bij het zien van zoveel leed.

Drie kwartier later …
Drie kwartier later was de wasbeurt klaar. Met angst en beven liep ik er naar toe. Die pop zou toch niet helemaal ontkleurd of gekrompen zijn? Maar niets van dit alles. Anna kwam d’r stralend uit. Er was geen vlekje meer te bekennen. De wasmachine had z’n werk gedaan.

Ik was opgelucht. Mijn dochter ook. ‘Anna!’riep ze enthousiast. ‘Je bent helemaal schoon!’ Ze was alleen nog wel een beetje nat. Maar – as we speak – droogt ze nu lekker in de zon. Kan mijn dochter vanmiddag weer met haar rond sjouwen. Waarschijnlijk is Anna tegen de avond alweer hartstikke vies.

Maar ach, wat geeft het? Ik weet nu dat de wasmachine geen kwaad kan. Zelfs niet voor de lievelingspop van mijn peuter.

Afbeelding: Daniëlle Spoelstra