De eerste weken nadat mijn oudste dochter was geboren, sliep ik nauwelijks. Hele nachten keek ik naar de uitslagen van de verkiezingen ( het was in september 2012), herhalingen van slechte detectives of films op de BBC. Al vermoed ik dat ik die nachten een druk dragelijker had gevonden als ik de #nachtouders had gebruikt op Twitter. Daar vinden namelijk ouders van baby’s en kleine kinderen elkaar. En soms heb je dat even nodig …
Tot vorige week wist ik niet eens dat die hashtag op Twitter bestond. Totdat iemand in mijn TL van Twitter vader werd en tweette over zijn slapeloze nachten. ‘Ik wil me niet weer melden bij de #nachtouders vannacht,’ tweette hij grappend.
Ik keek meteen op Twitter.
En ja hoor, onder #nachtouders vond ik talloze tweets van vermoeide jonge en oudere ouders die moe, héél moe, waren. Je zult maar een huilbaby hebben die je alleen stil krijgt door 25 keer de kamer op en neer te lopen, dan is het toch even fijn dat je tegen andere ouders aan kunt zeuren.
Een voordeel: ze vinden je helemaal geen zeur. Iedereen is moe, iedereen weet wat je doormaakt, je krijgt goede tips en het fijne is dat je daar met z’n allen nog grappen over kunt maken ook. Stiekem is het namelijk best een gezellige boel ‘s nachts met die #nachtouders.
Dat had ik vorig jaar moeten weten. Dan waren mijn nachten een stuk dragelijker geweest. Want van slechte detectives of Mark Rutte om drie uur ‘s nachts, krijgt iedereen genoeg. Bovendien praten die koppen op tv niet terug. Dat doen de #nachtouders gelukkig wel weer. Het is bijna een Nobelprijs waard …
Afbeelding: Dreamstime
Ja, deze hashtag heb ik ook veel gebruikt tijdens de eerste weken. Soms lees ik ze nog wel eens terug ‘s ochtends. Gedeelde smart is halve smart :).
Wat goed dat jij dit gewoon wist! Oh, dat zijn dan wel de betere nachten. Shit man, ik had het ook eerder moeten weten. Hadden we samen kunnen ‘nachtouderen.’ ;-)))