Ziek.

Het was even rustig op OhOhMama.nl De reden? Dochterlief was gevloerd. Letterlijk. Door een verkoudheid die haar letterlijk naar het hoofd steeg, haar de adem benam en ervoor zorgde dat ze alleen maar naast mij op de bank wilde hangen. 

Geen zitvlees
Dat laatste was overigens vrij opmerkelijk, want mijn dochter heeft veel talenten, maar zitvlees is er niet een van. Het liefst hobbelt, rent en speelt ze de hele dag door.

Hangerig
Maar ja, dan moeten rare virussen geen vat op je krijgen. Maar dat deed het wel in de vorm van een hardnekkig verkoudheidsvirus dat een algeheel gevoel van malaise veroorzaakte. Haar neus zat dicht, ze hoestte erop los en sliep niet meer lekker. Het eten smaakte niet meer, er werd amper gerend en mijn dochter werd – wat ze zo mooi noemen – hangerig.

Ik mocht nog geen stap zonder haar verzetten. Ze wilde alleen maar bij mij zitten, tegen mij aan liggen en knuffelen. Werken werd schier onmogelijk, het huishouden een uitdaging en de bank werd onze beste vriend.

Goede medicijnen
Maar het bleek ook nog behoorlijk pittig om de juiste medicijnen bij mijn dochter naar binnen te schuiven. Kauwtabletten werden uitgespuugd en lepels met hoestsiroop werden weggeslagen.

En wat doe je dan? Ik maalde kinderaspirines  met een lepel fijn en deed het bij het water in de fles. ‘Lekkere sinaasappelsap!’ riep ik vrolijk tegen mijn dochter die dat vervolgens wel meteen opdronk. De druppels hoestsiroop gingen door de warme melk en ik deed haar een tot twee keer dagelijks in bad zodat ze kon ‘stomen.’

Dat hielp.

Nog hoesten
Al hoest ze nog steeds. Maar een stuk minder. De loopneus is wel zo goed verdwenen en ze ziet d’r niet meer zo bleek uit. Er is zowaar weer kleur op de wangen verschenen en – heel belangrijk – er wordt weer volop gerend. Met een beetje hulp van wat hoestsiroop, keelpastilles, veel fruit en groente en genoeg zon, krijgen we deze hoest ook weer onder controle.

Een klein dingetje? Ik ben nu wel ziek.

Afbeelding: Daniëlle Spoelstra