‘Wat? Bevallen jullie thuis?’ zei ooit eens een kennis uit de VS stomverbaasd toen ik haar vertelde dat veel vrouwen in Nederland thuis bevallen. Ze keek me aan alsof ik gek was. ‘Waarom? Dat is toch gevaarlijk? Dat doen ze toch alleen maar in derde wereld landen?’ Dat was misschien wel een boude bewering, maar ook in Nederland komt er steeds meer kritiek op het concept thuisbevalling. Zo schreven twee deskundigen van de Erasmus Universiteit onlangs een kritisch opiniestuk. En dat stuk was niet mals.
Even het opiniestuk in een notendop. Deze twee deskundigen, Kenneth Watson en Rob Kottenhagen, promovendus en hoofddocent aan het Instituut voor Beleid & Management Gezondheidszorg van de Erasmus Universiteit, zeggen niet dat thuis bevallen niet mag, maar zeggen wel dat thuis bevallen gelijk staat aan Russische roulette. Zij pleitten ervoor dat iedereen zich meer bewust wordt van de gevaren van een thuisbevalling en de dat de gynaecoloog een doorslaggevende rol moet spelen of er – medisch gezien – thuis bevallen kan worden en niet de verloskundige.
Hun argumenten? Een op de drie thuisbevallingen eindigt alsnog in het ziekenhuis, maar in de tijd daartussen kan er bijvoorbeeld wel zuurstofgebrek optreden. Bovendien is het aantal kinderen dat vlak voor of na de geboorte sterft in Nederland het hoogst van Europa.
Te rooskleurige cijfers
Maar als het dan allemaal zo ernstig is, waarom bevallen alle vrouwen dan niet in het ziekenhuis?Volgens de twee onderzoekers komt dit door mooie statistieken die laten zien dat thuis bevallen wel medisch verantwoord is. Alleen zouden deze cijfers te rooskleurig zijn. Bezorgde gynaecologen die erop wijzen dat verloskundigen niet goed kunnen inschatten of het wel of niet een thuisbevalling wordt, krijgen het verwijt dat ze de bevalling willen ‘medicaliseren.’ Volgens De Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen (KNOV) zijn zelfstandige verloskundigen in staat om de risico’s op gecompliceerde bevallingen juist in te schatten.
Overigens zouden de argumenten van gynaecologen gestaafd worden door eerdere onderzoeken van het Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMCU), Erasmus Medisch Centrum (EMC) en Universiteit in Tilburg.
Geen thuisbevalling voor mij
Goed. Dat begrijpt iedereen. Maar of iedereen het er mee eens is, is een tweede. Ik moet eerlijk bekennen dat ik een thuisbevalling nooit zag zitten. Vooral omdat ik de bui al zag hangen als het mis zou gaan tijdens de bevalling. Wat moest ik dan doen? Op stel en sprong naar het ziekenhuis terwijl je extreme pijn hebt?
Mij niet gezien.
Bovendien wilde ik een ruggenprik als het te erg zou worden. Bij voorkeur gegeven door een deskundig arts. En mocht het niet goed gaan met de baby, al wil je daar natuurlijk helemaal niet aan denken, dan was er meteen apparatuur en deskundig personeel aanwezig om het op te vangen.
Toch, ik was de enige van mijn zwangerschapscursus die er vrijwillig voor koos om naar het ziekenhuis te vertrekken. De rest wilde als het medisch gezien kon, thuis bevallen. Gelukkig vonden mijn verloskundigen het allemaal prima. En als ik echt pijn had? Nou, dan kon ik die ruggenprik ook heus wel krijgen.
Bevallen in het ziekenhuis
Uiteindelijk ging het prima met mijn bevalling. Na twee uur weeën mocht ik al naar het ziekenhuis en drie uur later was mijn kerngezonde dochter er al. De verloskundige en de verpleegkundige begeleiden de bevalling. Er hoefde geen gynaecoloog of een ruggenprik aan te pas te komen. En nog iets? Bevallen in het ziekenhuis gaf me rust. Ik werd er best relaxt van. En dat komt handig uit als je loopt te puffen en te zweten.
Niets aan de hand. En ja, het had ook thuis gekund. Maar toch, mocht ik ooit weer moeten bevallen, dan ga ik weer naar dat ziekenhuis.
Weigeren
Maar niet alle vrouwen worden zo aardig behandeld. Een vriendin moest er – verbaal dan hè – voor vechten om naar het ziekenhuis te mogen. Haar verloskundige wilde haar per se een thuisbevalling in de maag splitsen. Uiteindelijk is ze wel in het ziekenhuis beland, maar tussen haar en die verloskundige is het nooit meer goed gekomen.
En die vriendin is niet de enige, als ik de verhalen mag geloven. Waarschijnlijk ook omdat thuisbevallingen goedkoper zouden zijn. Tenminste, dat is meerdere malen aan mij verteld.
Thuisbevallen vs. bevallen in het ziekenhuis
Al ken ik ook genoeg vrouwen die graag thuis wilden bevallen. En dat is hun goed recht, maar de horrorverhalen zijn talrijk. Vrouwen die met persweeën naar het ziekenhuis moesten en nog een trap af moesten? Gebeurd. Vrouwen die half bewusteloos de ambulance in gingen? Ik ken ze.
Handig? Niet bepaald. Al gaat het natuurlijk in veel gevallen wel goed. Maar volgens de onderzoekers weegt dat niet op tegen die horrorverhalen. Maar ja, in het ziekenhuis verloopt het ook niet altijd even perfect. Bij lange na niet. En dan kan rustig thuis bevallen juist veel fijner zijn. Zolang alles goed gaat dan.
Levens redden?
In het buitenland kijken ze trouwens met verbazing naar het concept thuisbevalling. Mijn Amerikaanse kennis is echt niet de enige. ‘Ik vind het eigenlijk barbaars’, zei een kennis die nu in het buitenland woont. Nee, geen thuisbevallingen voor hen.
En als het aan die twee onderzoekers ligt, dus voor meer vrouwen niet. Aan de andere kant: als het levens redt, waarom niet? Ik denk dat die Amerikaanse kennis het helemaal met hun eens is.
Vinden jullie dat de onderzoekers gelijk hebben? En als jullie konden kiezen, wat wordt het dan? Een thuisbevalling of toch bevallen in het ziekenhuis?
Afbeelding:© Allnaturalbeth | Dreamstime.com
Geef een reactie