Vannacht was het voor de zoveelste nacht op raak: mijn dochter werd weer gillend van het huilen wakker. En nee, het zijn geen tandjes, honger of dorst. Daarvoor is mijn dochter net iets te vrolijk als ze er eenmaal uit wordt gehaald. Waarschijnlijk waren de afgelopen dagen net even te druk. Ook voor mij.
Da-haaag ritme!
Mind you, normaal gesproken doe ik best veel dingen met mijn dochter, maar er is sprake van een zeker ritme. Dat ritme was even ver te zoeken afgelopen weken. Een logeerpartij bij opa en oma, voor het eerst naar de kinderboerderij, de bijna zomerse hitte in de tuin waardoor er vreselijk veel gespeeld moest worden, een drukke kinderverjaardag, losgaan in het zwembad, naar de Jaarmarkt, buiten de deur lunchen …
Mijn dochter vond ‘t allemaal even leuk. Maar het kind was doodop.
En toen begon ‘t
Zaterdagnacht hield ze ons al wakker. Nu waren we dat pre-kinderen vroeger ook, maar toen hingen mijn vriend en ik gewoon aan de bar met drank. Nu hadden we de volgende ochtend door een gebrek aan slaap een grotere kater dan we gewend waren van vroeger. Ik ben van ellende maar gaan werken op zondagochtend. Hartstikke nuttig, maar écht leuk? Mwah.
Daarna volgde diezelfde dag nog een heftige kinderverjaardag waar mijn dochter zich de longen uit het lijf rende. Drie maal raden wie weer overstuur was zondagnacht? Juist. Mijn dochter. Maandagochtend was de koek dan op. Na een bezoekje aan de supermarkt en de speeltuin, wilde mijn huilende dochter maar één ding: even tot rust komen voor de tv.
Toen was ‘t weer bal …
En na het middagslaapje ging het wel weer. Totdat ze in de zomerse hit compleet los ging in het zwembad. Ze was nadien doodop. En natuurlijk was het ook weer maandagnacht bal. Maar de volgende dag was het nog steeds even warm en besloot ik naast een bezoekje aan de Jaarmarkt te lunchen met mijn moeder. Ook weer fijn, maar mijn dochter was ‘s middags weer kapot.
En na het middagslaapje moest er natuurlijk weer in het zwembad gespeeld worden. Met hetzelfde resultaat: dinsdagnacht was het weer bal.
Rust!
Vandaag besloot ik dat het genoeg was geweest. Het was tijd voor rust. We gingen nergens naar toe, ik ging een beetje werken en mijn dochter een beetje spelen. En dat was blijkbaar precies wat mijn dochter wilde. De hele ochtend speelde ze rustig met haar speelgoed, keek een beetje tv op haar stoel en danste wat mee met de radio. ‘s Middags ging ze zonder morren slapen en daarna was ze warempel vrolijk.
Nu wel doorslapen?
Vrolijk huppelt ze nu rond. En ze oogt weer een stuk fitter. De enige die niet fit oogt, ben ik. Dankzij prachtige wallen vermijd ik nu de spiegel. Teveel gebroken nachten breken je soms op. En op dat punt zit ik nu. Al heb ik er nu een beetje vertrouwen in dat ik misschien vannacht kan doorslapen. Het adrenalinepeil van mijn dochter lijkt te zijn gezakt en de indrukken lijken iets meer te zijn verwerkt.
Ik wacht af. En als dat doorslapen niet gebeurt? Dan ga ik ook gillen. Maar dan door slaapgebrek.
Nu ben ik heel nieuwsgierig: worden jullie kinderen ook een tikkie overstuur als het te druk is geweest?
Afbeelding: Daniëlle Spoelstra
Geef een reactie