Da’s fijn: een kindvriendelijke villa op Mallorca

Als je een huis ergens huurt dan hoop je natuurlijk dat het een beetje ingericht is op kinderen. Nou, de villa die onlangs  was gehuurd door mijn familie op Mallorca, bleek niet een beetje geschikt voor kinderen, maar héél erg. Mijn dochter had er de tijd van d’r leven.

Speelgoed kopen? Welnee!
En ja, de beschrijving klonk al prima. Er was een kinderkamer, er zou waarschijnlijk ook een speeltoestel zijn en er slingerde ook wat speelgoed rond. Thuis twijfelde ik nog hoeveel speelgoed moest meenemen, maar besloot dat we eenmaal op Mallorca wel een emmertje en een schepje konden kopen.

Nou, dat hoefde dus niet.

Speelgoedkamer
Eenmaal gearriveerd gaf de eigenaar van het huis, de goedlachse Carlos, ons een rondleiding. Er was digitale tv met tig kinderzenders, er was inderdaad een kinderslaapkamer met bijpassende badkamer en de kers op de taart? In de kelder was een heuse speelkamer met meer dan honderd knuffels, spelletjes, verkleedspullen en andere ongein.

Mijn dochter wist niet waar ze moest beginnen.

Maar dat was nog niet alles. Buiten bleek een afgesloten deel van de tuin schommels, glijbanen en voetbalgoals op kunstgras te zijn. Mijn dochter pakte meteen een voetbal, schopte er tegenaan, trapte de bal in het goal en riep heel hard ‘JEEEEEEE!’

Ze lijkt op haar vader.

Zwemvest
Misschien één minpuntje? Het zwembad in de tuin bleek niet afgesloten met een hek, maar de eigenaar was zo lief geweest om zwemvesten en bandjes voor onze dochter te geven. ‘Please wear it. It’s very dangerous.’ Het was dat wij ons eigen zwemvestje bij ons hadden, maar anders? Dan was dat pakje toch echt open gemaakt.

Lichtgevende sterren
Mijn dochter heeft de tijd van haar leven daar gehad. Ze is ontelbaar veel keer van de glijbaan gegaan, de schommel was de bom en de speelkamer één grote puinhoop.

Daarbij wees ze ons de volgende dag al op lichtgevende sterren die op ‘t plafond van haar slaapkamer waren bevestigd.

Opeens begreep ik waarom mijn dochter daar op haar rug sliep.

CALLOS!
Het was bal. Met maar één écht nadeel: we moesten weer naar huis. Gelukkig werd de pijn verzacht toen mijn dochter tijdens het afscheid een grote, zachte knuffel kreeg van eigenaar Carlos. We hebben de knuffel naar ‘m vernoemd. Met als gevolg dat mijn dochter nu om de haverklap CALLOS! door het huis galmt. Carlos moest ‘ns weten. Al zou hij er ongetwijfeld erg om moeten lachen.

En mijn dochter? Ik vermoed dat zij volgend jaar weer naar die speelgoedkamer wil.

Afbeeldingen: Daniëlle Spoelstra/Lidy J. Spoelstra