Shoppen met kinderen.

Noem mij oppervlakkig, maar ik ben dol op shoppen. Niet alleen online, maar ook gewoon in de stad. Met een vriendin of met mijn moeder winkel in, winkel uit. Heerlijk. Tegenwoordig gaat mijn dochter ook wel eens mee. En dat gaat over ‘t algemeen best goed. Maar dat schijnt niet het geval te zijn met alle kinderen.

Mannen en winkelen?
Nou ja, kinderen? Ik ken ook véél mannen die een broertje dood hebben aan winkels. Mijn vader ontwijkt ze het liefst, mijn vriend ziet er soms de noodzaak van in, maar is geen groot fan terwijl sommige neefjes en mannelijke vrienden willen onderduiken zodra het woord ‘winkelen’ ter sprake komt.

Vrouwen beter in shoppen?
En zonder meteen al teveel te generaliseren, maar vaak zijn vrouwen ( en sommige roze jongens ) toch echt beter in het concept shoppen. Dat constateerde een verkoopster in de C&A gisteren ook.

Samen met mijn moeder waren we fijn aan het shoppen. Nieuwe najaarscollecties, je kent dat wel. En dus vonden we – vooral voor mijn dochter – het ene na het andere kledingstuk voor mijn dochter. Daar had ze zelf trouwens ook een mening over. ‘Mooi!’ riep ze over een shirtje, maar toen ik een rokje uit het rek toverde, schudde ze haar hoofd. ‘Neeeeee.’

>> Mijn dochter is namelijk niet zo van de rokjes en schattige jurkjes

‘Jongens? Die rennen de winkel uit!’
Uiteindelijk kwamen we eruit. De vrouw achter de kassa keek lachend toe. ‘Meisjes kan je toch wat makkelijker meenemen he?’ constateerde ze. ‘Die vinden alles leuk. Vinden dit mooi, vinden dat mooi. Maar jongens? Die willen er zo snel mogelijk uit.’ Dat schijnen de meeste jongens ook te proberen. ‘Als ik in de winkel sta’, vertelde de vrouw, ‘dan zie ik dat ouders goed op hun zoontjes passen. Anders rennen ze de winkel uit. Soms doen ze dat ook.’

Weglopen
Ik moest opeens denken aan een verhaal van mijn vriend die dertig jaar eerder ook uit diezelfde winkel was gerend. Hij had geen zin in kleding kopen, laat staan passen. Ze vonden ‘m ergens koekjes etend terug in een appartement van een oudere vrouw die ‘m op straat had aangetroffen. Mijn schoonmoeder raakt er nog van in de stress als ze erover nadenkt.

Zou ik ook doen trouwens.

Maar ja, zo had ik een neefje ( inmiddels is het meer een boom van een neef) die om de minuut aan zijn moeder in de winkel vroeg ‘of ze al klaar waren.’ Een ander buurjoch zette het gewoon op een krijsen zodra-ie een kledingwinkel binnen getrokken werd. ‘Ik bestel alles maar online’, verzuchtte de buurvrouw toentertijd.

Kinderen en winkels …
Overigens ken ik geen verhalen over kleine meiden die shoppen haten. Al zullen ze er ongetwijfeld zijn. Net als er vast ook jongens zijn die shoppen met hun moeder best oké vinden. Al gebiedt de eerlijkheid wel te zeggen dat mijn dochter midden in de C&A het ook op een krijsen zette. Maar dat had meer te maken met ‘t feit dat ik geen Minnie Mouse knuffel ( die ze al heeft) voor haar wilde kopen.

Gelukkig konden de verkoopster en de klanten in de rij er vreselijk om lachen. Kinderen en winkels, het blijft een uitdaging. Je moet wat over hebben voor je hobby.

Hoe gaat het met jullie kinderen tijdens het shoppen? Is winkelen geen enkel probleem of weigeren ze de winkel in te gaan?

Afbeelding: Daniëlle Spoelstra