‘Mama!’ riep mijn dochter vanochtend. ‘KIJK!’ Snel keek ik waar mijn dochter zich in godesnaam ophield. Terwijl ik namelijk de vaatwasser inruimde, was ik d’r even uit ‘t oog verloren. Ik vond haar terug in een hoek van de woonhamer. Met een pen in de hand. En een vol getekende muur …
Jaja, ik weet het: alle kinderen krijgen op een gegeven moment een pen, potlood of iets anders vreselijks te pakken in handen en kunnen daarmee – in willekeurige volgorde – je bank, stoel of dus muur bekrassen. Oké, niet alle kinderen doen dat ook. Maar mijn dochter wel.
Overigens dacht ik nog dat die pennen toch best goed had opgeborgen in een la, maar blijkbaar net niet goed genoeg.
Vol gekladderde muur
Maar even terug naar het begin: ik zat dus met dat stuk vol gekladderde muur. Gelukkig was het naast de boekenkast, dus ik bedacht mij dat ik – in het allerergste geval – ook nog die boekenkast voor deze creatieve uitspatting kon schuiven.
Wat niet weet, wat niet deert.
Hoe maak je zoiets schoon?
Maar zoals mijn vriend zou zeggen: ‘een constructieve oplossing is dit natuurlijk niet.’ De muur proberen schoon te maken, was dat wel. Maar waar maak je in hemelsnaam zoiets mee schoon? Mijn middle name is nog altijd niet schoonmaakkoningin, dus nee – ik weet niet meteen een oplossing voor dit soort problemen.
Wel had ik nog héél goed schoonmaakspul staan ( Mr. Proper – dat gebruik ik voor zoveel dingen dat het bijna gênant is) en lag er nog een schoonmaakdoekje in de la. Warm water, een beetje schoonmaakmiddel en op hoop van zegen ging ik de muur schoonmaken.
En wat bleek? Het ging goed.
En wat bleek? Het hielp. Het ging er gewoon af. Ik was stomverbaasd. Mijn dochter keek mee. ‘Mooi’, zei ze ook nog toen ik al die rotzooi weggepoetst had. ‘En wil jij nooit meer met die pen op de muur tekenen?’ was mijn antwoord. Mijn dochter lachte en ging verder met spelen.
‘Lieve uitvinder van Mr. Proper …’
Ik heb daarna de schoonmaakspullen opgeruimd en in gedachten de uitvinder van Mr. Proper uitvoerig bedankt. Ik heb zelfs nog even overwogen om hem of haar voor te dragen voor de Nobelprijs. Al werd mijn rust daarna weer verstoord door mijn dochter die opnieuw ‘KIJK!’ riep.
Gelukkig had ze dit keer alleen maar weer een arm van een pop afgetrokken. Dat viel best mee. Al is het best jamemr dat daar niet een kant-en-klare-oplossing voor is. Misschien zou die uitvinder van Mr. Proper zich daar nu op kunnen storten? Het zou mijn leven als moeder zoveel eenvoudiger maken.
Maar als jullie nog een goede tip hebben om een vol gekalkte muur, stoel of bank schoon te krijgen? Alle tips zijn dus hartstikke welkom.
Afbeelding: Daniëlle Spoelstra




Geef een reactie