Afgelopen weekend gaven we een kraamfeestje voor vrienden. En de meeste vrienden hebben kinderen. En wat is er dan leuker om een springkussen in de tuin neer te zetten? Zo gezegd, zo gedaan. Al heeft mijn vriend ‘t ding wel even vervloekt.
Want op de website van het bedrijf dat de springkussens verhuurt zag het springkussen er eigenlijk helemaal niet zo groot uit. Nou ja, dat vond ik dan. En ach, zo’n ding kon je toch gewoon opvouwen en vervoeren? Geen probleem toch? Hoewel, ik had al beter moeten weten toen erbij stond dat je ook een aanhangwagen erbij kon huren.
Hmmm.
Maar goed, op vrijdagmiddag haalde mijn vriend het springkussen op. Een uur later keerde hij terug in de auto. Met de achterklep open en een gigantisch pakket in de achterbak. ‘Dat ding is groot en zwaar!’ was het eerste dat mijn vriend zei. ‘Eens even kijken hoe ik dát naar binnen krijg.’
Vervolgens pakte hij zijn kruiwagen en probeerde dat gigantische pakket erop te laden. De auto wiebelde ervan. De kruiwagen later ook. Maar wonder boven wonder kreeg mijn vriend de kruiwagen met het pakket erop toch in de beweging. Al was-ie niet blij.
‘Wie wilde ook alweer dat springkussen hebben?’ riep hij tegen mij. ‘Ik’ riep ik nog. ‘MAAR WIE MAG AL HET WERK WEER DOEN?’ riep hij vervolgens. ‘Eh jij?’ probeerde ik nog. ‘Sorry, ik wist niet dat het ding zo groot was …’ Maar tegen die tijd was vriendlief al bezig om het pakket door de tuindeuren heen te wurmen.
Dat lukte.
Een voordeel. Daarna ging het snel. Het pakket was zomaar uitgevouwen en nog sneller opgeblazen. Voor ik het wist stond zowel vriendlief als mijn peuter te springen op het springkussen. En ach, toen vond mijn vriend ‘t best wel een leuk idee.
Een dingetje? Op de dag van het kraamfeest was het geen mooi weer. Het was donker, koud en het miezerde. Maar dat maakte al die kinderen niets uit. Ze deden allemaal hun winterjassen aan en stonden vervolgens vrolijk te springen. Bikkels waren ‘t. Operatie Springkussen was geslaagd.
Vandaag ruimen we ‘m op. Lees: dan ruimt vriendlief ‘t op. Misschien kan ik een beetje meehelpen, dat wel. Met alle liefde zelfs, want hij vindt dat springkussen nog helemaal zo gek nog niet. ‘Bij een volgend feest kunnen we wel weer zo’n ding huren’, zei hij vanochtend. Maar dan wel met aanhangwagen. Dat maakt Operatie Springkussen net iets makkelijker.
Afbeeldingen: Daniëlle Spoelstra
Geef een reactie