Ooit was er een tijd dat mijn dochter alleen maar gemakkelijke kleding aan wilde, rokjes verfoeide en de kleding vooral stoer moest zijn. Maar vanaf het moment dat ze op de peuterschool zit, is dit in hoog tempo aan het veranderen. Zo erg dat mijn dochter nu weigert haar rode parka aan te doen. ‘Nee mama, ik wil deze jas niet aan.’ For the record, ze is dik tweeënhalf.
De eerste keer dat ze dit riep was toen mijn vriend haar probeerde de rode parka aan te trekken. ‘Nee papa, geen rode jas!’ riep ze tegen ‘m. ‘DE BLOEMENJAS!’ Even ter verduidelijking, de bloemenjas is haar winterjas. Een paars gewatteerd jack met een bloemenprint. Hartstikke leuk, maar nu natuurlijk veel te warm. Maar aangezien ze weigerde die rode parka aan te trekken, kreeg ze uiteindelijk toch de bloemenjas aan.
De keren daarop kon ik haar ook niet op andere gedachten brengen, want ook bij mij wilde ze die jas niet aan. ‘Maar waarom wil je ‘m dan niet aan?’ vroeg ik nog. ‘Is de jas te koud?’ Ze haalde haar schouders op. Dat was blijkbaar niet het probleem. Maar toen kwam het hoge antwoord eruit: ‘een roze jas, mama.’
Ik was stomverbaasd. Vroeg mijn stoere dochter nu echt om een roze jas? Ja dus.
Aan de andere kant is het niet verbazingwekkend. Haar vriendinnetjes op het kinderdagverblijf en de peuterschool zijn poppetjes met tule rokjes, kittige roze jasjes en lieve speldjes. En hoewel mijn dochter het niet heeft over die tule rokjes – per slot van rekening springt ze met haar beste vriend, een jongen, nog steeds in de regenplassen – maakten die roze jassen blijkbaar wel indruk. Die rode parka paste in ieder geval niet meer in het plaatje.
Bovendien beken ik schuld: ik ben zelf ook fan van fijne kleding. Jassen, schoenen en tassen passen bij voorkeur bij elkaar, jurken heb je nooit genoeg en ik heb zeker vijf verschillende jassen die ik in de zomer kan dragen. En mijn dochter ziet ‘t allemaal. ‘Mooie jas mama’ of ‘mooie jurk mama’ zijn opmerkingen die ik regelmatig hoor. En dat is hartstikke lief, maar zoals een goede vriendin al zei: ‘hier kon je natuurlijk op zitten wachten.’
Waar.
Ik heb maar voor een tussenoplossing gekozen. Bij de H&M vond ik online voor niet al teveel geld een stoer, doorgestikt jack. Maar dan wel in het roze. Voor de zekerheid liet ik het plaatje maar even zien aan mijn dochter. ‘Wat vind je van deze jas?’ Haar ogen lichten op en er verscheen een grote glimlach op het gezicht. ‘Mooi mama, mooie jas!’ En dus heb ik ‘m besteld. Voor twintig euro kan ik mij daar geen buil aan vallen. Mocht ze de rode jas straks toch weer aan willen, dan is dit een fijn jack voor erbij.
Er is alleen maar één nadeel: mijn dochter wacht nu met smart op haar nieuwe jas en weigert nu helemaal – zelfs met het mooie weer – om haar rode jas aan te doen. Dan maar die winterjas. Liever te warm dan rondlopen in een rode jas. Was stiekem die tomboy periode toch handiger. Misschien keert-ie ooit terug. Net als de rode parka.
Update: De Roze Jas is vandaag gearriveerd en jawel – mijn dochter wilde ‘m meteen aan. ‘Mooie jas mama.’ Pfew.
Afbeelding: H&M
Geef een reactie