Al zeker twee werken oefent mijn peuter de liedjes, was ze op de peuterschool bezig met een lampion en kon ze niet wachten tot het 11 november is. Voor de mensen onder de rivieren begint dan het carnaval, maar voor ons – de mensen boven de rivieren – is het vandaag Sint Maarten.
Even voor de mensen die ‘t niet kennen ( ja, die heb je)? Tijdens Sint Maarten mogen kinderen van alle leeftijden met een lampion ‘s avonds over straat. Even aanbellen bij de buren of andere mensen in de buurt, een Sint Maarten liedje zingen en in ruil daarvoor snoep of een mandarijntje krijgen. Dat is basically Sint Maarten ( voor meer info verwijs ik je hier naar toe).
En mijn peuter heeft er toch zin in.
Met dank aan de peuterschool. Want ook al ben je als ouder niet van plan om met een peuter Sint Maarten te lopen, nu moet je wel. Op de peuterschool hebben ze al hun eigen lampion gemaakt en de liedjes geoefend. Reken maar dat de dagen erna wordt gevraagd of de peuters nog hebben ‘gelopen.’
Lees: je komt er als ouder niet onderuit.
Nu vindt mijn vriend dat helemáál niet erg. Mijn vriend houdt van Sint Maarten. De lampion, het snoep, de liedjes … Het achtjarige jongetje komt acuut weer bij ‘m naar boven. Héél handig voor mij, want dat betekent dat ik gewoon lekker op de bank voor de tv kan zitten.
Vorig jaar ging-ie al met de oudste ( die toen 2+ was) langs de deuren van de buren. Het leverde schattige foto’s en een blij meisje op. Maar nu zijn we een jaar verder en heeft dat blije meisje haar eigen lampion ( een uil met roze ogen) en galmt hier al dagen ‘Sint Maarten Sint Maarten, de koeiuh hebbuh staattuh’ door het huis. Al zingt ze ook veelvuldig dit liedje dat ze op de peuterschool heeft geleerd.
https://www.youtube.com/watch?v=xu8pW4uimtM
Benieuwd met hoeveel snoep ze thuis komen vanavond. Mag ik intussen andere kinderen aanhoren in de deuropening. Het snoep staat klaar.
Geef een reactie