Begin dit jaar – al voelt het al weer als eeuwen geleden – was ik nog bezig met het voeden, voeden en nog eens voeden van mijn baby. Dat had één voordeel: ik kon intussen fijn tv-series zien. ‘Call the Midwife‘ was één van mijn favorieten. Maar er zijn d’r meer. En ik heb een paar voor jullie op een rijtje gezet die ook leuk zijn als je geen baby hoeft te voeden.
Maar even de zwangerschapshormonen indachtig, heb ik er geen snoeiharde misdaadseries tussen gezet. Heb je daar wel zin in, dat kan juist heel goed, dan verwijs ik je even hier, hier of hier naar toe. Deze series hieronder zijn net – ehm – iets vriendelijker.
Bomb Girls
Was je groot fan van Call the Midwife? Dan ga je Bomb Girls – nu te zien op Netflix – ook leuk vinden. Deze Canadese serie neemt je mee naar de Tweede Wereldoorlog, naar een wapenfabriek in Toronto om precies te zijn. Daar werken een aantal vrouwen die ondanks hun grote verschillen in afkomst en sociale klasse nader tot elkaar komen.
Zo is daar de rijke Gladys die – zonder dat haar familie het weet- werkt in de wapenfabriek Victory Munitions. Dan is er ook nog boerenmeid Betty, de elegante Vera, het strenge afdelingshoofd Lorna en de getroebleerde Kate. Allemaal hebben ze één ding gemeen: de oorlog verandert ze.
Bomb Girls heeft alles wat een serie moet hebben. Drama, ruzies, maar ook vooral veel liefde en vriendschap. Een serie om blij – en soms ook emotioneel – van te worden.
https://www.youtube.com/watch?v=N9huIU68_ns
Miss Fisher’s Murder Mysteries
Heb je Netflix en heb je Miss Fisher’s Murder Mysteries nog niet gezien? Doen. Dit is een aanrader. Echt waar. De serie speelt zich af in de jaren twintig van Melbourne, Australië. Hier woont Phrybe Fisher, een glamoureuze, vrijgevochten en vooral erg vooruitstrevende socialite. Met een talent voor het betere detectivewerk, dat ook. Met een beetje hulp van haar dienstmeisje, andere assistenten en de politie ( lees inspecteur Jack) weet ze de meest uiteenlopende misdaden op te lossen.
Het resultaat? Een soort van Murder she Wrote meets the Charleston. Verwacht geen snoeiahrd geweld, maar wel spitse oneliners, een moord hier en daar en leuk bedachte plottwists. Tel hierbij de sfeer van de roaring twenties op en je hebt een serie die gewoon lekker wegkijkt.
Once Upon a Time
Na het afronden van een serie, begon ik uit verveling aan de Amerikaanse ‘Once Upon a Time’ op Netflix. In de volle overtuiging trouwens dat deze fanatasyserie niets voor mij ging zijn. Maar wat schetste mijn verbazing? Ik vond Once Upon a Time fantastisch. De personages, de verhalen, de sprookjes … Ik zat d’r helemaal in. Een nadeel? De serie is wel heel verslavend. En dan heb je een tijdje onderweg, want inmiddels telt de serie 5 seizoenen die ieder 24 afleveringen tellen.
Daar ben je wel even mee onder de pannen.
Even voor de mensen die het nog niet kennen. In de serie draait ‘t om Emma Swan, de dochter van Sneeuwwitje en de prins. Maar kort na haar geboorte stuurden haar sprookjesouders Emma naar de ‘gewone wereld’ om haar te verlossen van de vreselijke vloek van Sneeuwwitjes stiefmoeder. Emma heeft dan ook geen benul van haar werkelijke identiteit als sprookjeskarakter. Op haar achttiende heeft ze haar zoontje ter adoptie afgestaan en sindsdien leeft ze in Boston. Tot ze plotseling wordt benaderd door haar inmiddels tienjarige zoon Henry. Hij heeft een missie: Henry heeft door wie de inwoners van Storybrooke echt zijn en wil Emma hiervan overtuigen.
Want de andere sprookjesfiguren, onder wie Repelsteeltje, werden wel getroffen door de vloek. Sindsdien hebben ze geen idee wie ze waren in een vorig leven en zitten ze vast in Storybrooke, een plaatsje in onze wereld. Op één iemand na. En dat is de boosaardige stiefmoeder na. Zij blijft er wonen om ervoor te zorgen dat haar vloek blijft bestaan. De enige die de vloek ongedaan kan maken is Emma. Maar is zij hier ook van overtuigd?
En ja, er zijn nog héél véél andere series. Maar die verwerk ik straks in een tweede deel. En misschien wel een derde deel. Ja, zoveel tv-series kijk ik.
Afbeelding: Netflix
Geef een reactie