Afgelopen weken waren mijn peuter en mijn vriend vaak te vinden in het klushok.’We maken een hartje. En dat is een verrassing. Dat mag ik niet van papa zeggen’, onthulde de peuter al snel. Ik moest mijn best doen om mijn lachen in te houden, want ik wist dat ‘t dus alles te maken had met Moederdag.
Want even voor de duidelijkheid: een tijdje terug had mijn peuter een cadeautje, een ketting met daaraan een hartje, gemaakt voor Moederdag. Dat had ik per ongeluk uitgepakt, de peuter confisqueerde het en besloot het Moederdagcadeautje zelf te houden.
Dat was redelijk hilarisch.
‘Dan zelf maar een hartje maken’, heeft mijn vriend waarschijnlijk gedacht. Blijkbaar vond mijn peuter dat ook een goed idee, want zij mocht meedoen met klussen. Afgelopen weken waren ze er regelmatig te vinden. Ik mocht niet in de buurt komen.
Maar natuurlijk vertelde mijn peuter wat ze aan het doen waren. ‘We maken een hartje. Maar mag jij niet weten hoor.’ Je begrijpt: de voorpret was al enorm leuk.
Vanochtend was ‘t zover: er lag een stapeltje cadeautjes klaar. Naast een bodylotion van mijn favoriete parfum, waren er nog wat pakjes die uitgepakt moesten worden. De eerste was een fijn cadeautje dat gemaakt was op ‘t kinderdagverblijf. En ja hoor, vervolgens kwam een rood hart tevoorschijn. Met de naam van Liv erop. ‘Heeft ze zelf geverfd’, zei mijn vriend. In het andere pakje zat een uitgezaagde M. Van Mama.
‘Dat was het geheim’, zei mijn peuter alsof ze mij compleet iets nieuws vertelde. En ik heb gedaan alsof dat daadwerkelijk zo was. Dat hoort zo bij peuters.
Nu ligt het rode hart hier heel mooi te wezen. Nu alleen nog een mooi plekje zoeken. Een beetje inzet moet per slot van rekening beloond worden.
En die ketting? Die heb ik toch nog gekregen van de peuter. ‘Voor Moederdag.’ Ze leert het wel. Nu nog die geheimen bewaren.
Geef een reactie