‘Ik heb net in mijn digitale agenda genoteerd dat ik in juni 2016 moet opzoeken wanneer die Nationale Modderdag weer plaats vindt. Voor je het weet vergeet ik het weer’, schreef ik vorig jaar in dit blog. En wat denk je? Ik ben gewoon weer vergeten dat het vandaag Nationale Modderdag op veel kinderdagverblijven is …
Nationale Modderdag
Even voor de mensen die geen flauw idee hebben waar ik ‘t over heb (ik begrijp je trouwens): op Nationale Modderdag ( al mag je ook gewoon Modderdag zeggen) mogen de kinderen oude kleding en lekker vies worden. De organisatie, scholen en kinderdagverblijven willen hiermee ‘spelen in de natuur’ op de kaart zetten. En daar is best wat voor te zeggen in dit tijdperk van games, iPads en tv.
Vergeten!
Maar dat spelen in de modder is allemaal leuk en aardig, maar omdat nou in je beste kleding te doen? Neuh. Daar heb je lekker oude kleding die vies mag worden en desnoods een paar laarzen voor nodig. Maar daar had ik vanochtend helemaal niet bij stil gestaan.
Ja, ergens had ik nog op de peuterschool maandag de poster van Nationale Modderdag zien hangen. ’29 juni’, dacht ik nog. ‘NIET VERGETEN!’ Maar ik vergat het wel. Door al het werk dat ik nog moest doen voor de vakantie. De was, de afspraken die ik nog moest maken, de rekeningen die ik nog moest betalen en talloze andere dingen. Een van die dingen was in ieder geval niet in mijn telefoon zetten wanneer het ook alweer Nationale Modderdag was.
‘Weet je wat het vandaag is?’
Daar kwam mijn vriend vanochtend pas achter. ‘Het is vandaag Modderdag’, zei hij aan de telefoon nadat hij de peuter al had gebracht. Ik kon mezelf wel slaan. Vooral omdat ze géén laarzen in de tas had én géén oude kleding mee had. Ik zag haar in gedachten al zwart van de modder thuiskomen, inclusief zwart jurkje.
Racen naar het KDV
Ik heb razendsnel het kinderdagverblijf (KDV) gebeld dat ik eraan kwam met laarzen en oude kleding. De medewerkster moest lachen. ‘Je bent niet de enige die het is vergeten hoor.’ Nou, dat scheelde weer. Daarna heb ik alle spullen gepakt, mijn dreumes in de buggy getild en naar het KDV gehold. Mijn tachtigjarige buurvrouw kwam ik nog tegen op straat. ‘Kind, wat heb je een haast’, zei ze nog. Nadat ik het verhaal kort had uitgelegd, spoorde ze mij aan nog meer haast te maken. ‘Voor je het weet staat ze er nu al tot in de knieën in.’
Maar ik was op tijd. En hopelijk heeft mijn peuter vreselijk veel plezier in die modder. Het is d’r gegund. Alleen ben ik wel blij dat ze d’r oude kleding aanheeft.
En ik? Ik heb maar geaccepteerd dat mijn werkschema voor negen uur ‘s ochtends al in het honderd was gelopen. Ik heb rustig even gepraat met een aantal bekenden, ben naar de supermarkt gegaan en heb een wandeling gemaakt met de dreumes die zoveel chaos op de vroege ochtend enorm gezellig vond.
En volgend jaar mag ik weer
Maar aangezien zij na de zomervakantie naar het kinderdagverblijf gaat, moet ik volgend jaar wéér die Modderdag in de gaten houden. Zou het mij in 2017 dan wel lukken? Drie maal is scheepsrecht. Toch?
Afbeelding: Modderdag.nl
Geef een reactie