Vorig weekend constateerde mijn vriend dat de oude fiets te klein was geworden voor onze vierjarige. Hij vond een K3 fiets op Marktplaats en haalde ‘m samen met haar op. En nu? Nu wil ze alleen nog maar fietsen. Ook naar haar school. Al vond ze dat wel spannend.
Leren fietsen
Met dat fietsen is het achteraf best snel gegaan. Aan het begin van het jaar ging het fietsen zonder zijwielen nog niet zó goed. Totdat de fiets naar binnen ging en ze in de woonkamer opeens rondjes fietste zonder dat ze meteen tegen haar zusje, een kat of mij botste.
Een héle verbetering.
En nog beter? Op datzelfde fietsje mocht ze naast haar vader fietsen naar zwemles fietsen. Op de grote weg. Nou, dat was wat. Gelukkig was ‘t maar een klein stukje.
Nieuwe K3-fiets
Wel constateerde mijn vriend dat die fiets te klein werd voor mijn lange peuter. Hij ging meteen zoeken op Martkplaats, dé plek voor tweedehands kinderfietsen. En ja hoor, daar vond-ie ‘m: de K3 fiets. Weliswaar met de hoofden van de ‘oude’ K3, maar dat maakte mijn kleuter niets uit. K3 is K3.
Prima.
Voor dertig euro kon mijn vriend ‘m ophalen in Sexbierum, of all places. Een uurtje later waren ze terug. Mét de roze K3-fiets. Mijn kleuter was zo trots als een pauw. Dit was haar eerste, echte grote fiets.
De volgende dag fietste zij en mijn vriend zo naar het restaurant waar we een afspraak hadden. Ik niet. Die peuter was herstellende van een virus en ik? Ik fiets al genoeg. Gelukkig kon ik meerijden met mijn ouders.
Naar de basisschool
Maar hé, dat fietsritje ging prima. Mijn kleuter zeurde daarna dat ze ook met de fiets naar haar basisschool wilde fietsen. Dat zag ik niet zitten. Het is daar ‘s ochtends een heksenketel met allerlei auto’s, fietsers, kinderen op de step en ouders met enorme kinderwagens en buggy’s.
Dan is het wel handig als je goed kunt sturen én remmen. Iets dat mijn kleuter nog een beetje beter onder de knie moet hebben.
Maar vanochtend had ze geluk. Mijn vriend wilde haar wel met de fiets naar school brengen. Ze straalde. Ze straalde nog steeds toen ze naast mijn vriend op haar eigen fiets wegfietste. ‘Daaaaa-haaaag!’ zei ze nog.
Spannend
Een kwartier later was mijn vriend terug. ‘Ze vindt me even niet meer zo lief’, grijnsde hij. ‘Ik zei dat ze dichter bij de stoep moest fietsen en beter moest opletten. Toen vond ze mij even niet meer zo leuk.’ Om er aan toe te voegen ‘dat ze het toch wel heel spannend vond.’
Nou, dat snap ik. Zo gezellig is die verkeersdrukte niet.
Maar hé, zo moeten kinderen het leren. Vanaf nu gaat er veel gefietst worden. Kleine meisjes worden groot. Ook op een roze K3-fiets.
Geef een reactie