‘Wat lief’, zei de juf van mijn kleuter toen ze zag dat bij het afscheid in de klas de kleuter en de peuter elkaar nog even knuffelden. ‘Is het vooral buitenshuis?’ zei de juf lachend nadat ze mijn bedenkelijke gezicht zag. Ik knikte van ja. Het is hier regelmatig oorlog.
Ruzie
Dat is overigens niet van de laatste tijd. Vorig jaar sloegen de twee zussen elkaar ook al graag de spreekwoordelijke kop in. Was het niet vanwege een Barbie, dan was het wel ruzie om een koekje, een puzzelstukje of wie op de bank mocht zitten en wie niet.
Mijn Little Pony!
Maar de laatste maanden is er nog een factor aan toegevoegd. En die factor heet My Little Pony. Vraag me niet waarom, maar dat speelgoed is voor de beide zussen een obsessie. Nauwkeurig wordt er bijgehouden wie welke pony heeft, welke pony er nog ontbreekt en nog belangrijker: wie met welke pony speelt.
Vooral dat laatste is gevaarlijk. Want als – laat ik zeggen – de kleuter speelt met een pony van de peuter, wil de peuter dat ook. En vice versa. En oh wee als de één ervandoor gaat met die ene nieuwe pony, al liggen de andere – exact gelijke – drie gewoon op het kleed in de woonkamer.
Dan krijg je dus ongeveer zo’n conversatie:
‘MAMA, NIKKI HEEFT MIJN TWILIGHT AFGEPAKT!’
‘MAMA!’TATA SLAAT!’
‘MAMA! TATA PAKT MIJN APPLEJACK! MIJN!’
Vervolgens wordt er geslagen, geduwd en getrokken. En ook al heb ik honderd keer gezegd dat dit dus helemaal niet de bedoeling is en dat slaan al helemaal niet mag? Het haalt niets uit.
Zelfs een hond helpt niet
Zonder te overdrijven, ik heb laatst de Leenhond tussen de zusjes ingezet, de pony’s verdeeld en gesommeerd dat-iedereen moest blijven zitten waar-ie zat. Dat zou moeten helpen, toch? Het duurde nog geen minuut voordat de zusjes de hond vergaten en elkaar bekogelden met pony’s.
Ik heb de hond maar gered. Hopelijk houdt-ie er geen trauma aan over.
Weg met die pony
Maar ik zweer je, op dat soort momenten ben ik volledig bereid alle My Little Pony’s af te pakken. Best ironisch, omdat die My Little Ponies in de tekenfilms altijd hun mond vol hebben van liefde en vriendschap.
Ja ja, zo ken ik er nog wel een paar. Bij mijn kinderen is het in ieder geval niet geland.
Ik durf te wedden dat als de Derde Wereldoorlog ooit uitbreekt het hier begint. Gewoon, in onze huiskamer. Vanwege een Applejack die niet op tijd wordt terug gegeven. Geloof me, daar is een politiek geschil helemaal niets bij.
Geef een reactie