‘Jij bent de Berendokter mama’, zei mijn peuter vanochtend. ‘Jij hebt mijn beer gered.’ Daar heb ik niet veel voor hoeven doen. Ik hoefde alleen maar een speelgoedbeer te repareren.
Dankjewel hond
Eén van de favoriete speelgoedberen was namelijk te grazen genomen door onze hond. Is een schat van een beest, maar hij is ook heel erg dol op het kauwen op speelgoed. Vooral knuffels zijn favoriet.
En natuurlijk had hij ook de beer weten te bemachtigen. En ook al had ik ‘m vlug afgepakt, hij had toch gepresteerd om in een halve minuut een gat in de beer te boren.
Een héle prestatie. Dank je wel hond.
De Berendokter
Enter de Berendokter. Want mijn peuter was natuurlijk hartstikke verdrietig en vroeg aan mijn vriend – die heel handig is – of hij de beer kon repareren. Nu heb ik mijn vriend nog nooit in de weer gezien met naald en draad en dus verwees hij de peuter naar mij. ‘Mama is de Berendokter.’
Met dank aan het feit dat ik de lievelingspop van mijn kleuter al jarenlang bij elkaar hou door alle gaten weer bij elkaar te steken met extra sterk garen dat ik speciaal hiervoor kocht.
Als het werkte bij een lappenpop, dan zou het toch ook moeten werken bij een beer.
Gemaakt!
En ja hoor, ik kon dat ding zo repareren met dat garen en een naald. Geen probleem. En dus leeft de beer weer. ‘Jij bent echt de Berendokter’, zei mijn peuter en ze gaf mij nadien een dikke knuffel.
Een Berendokter. Misschien kan ik er ooit mijn roeping van maken wanneer ik er zat van ben om stukjes te tikken. Wie weet al eerder. Laat dat maar aan onze hond over.
Afbeelding: © Ng | Dreamstime Stock Photos
Geef een reactie