Vanochtend was ik al vroeg met de meisjes in de stad. Het doel? Nieuwe kinderschoenen en slippers kopen. ‘Geen schoenen met lichtjes’, prentte ik mijzelf nog in. En waar kwamen we mee thuis? Juist.
Gegroeid
Nu moesten we ook wel nieuwe schoenen, want mijn oudste dochter schiet de lucht in. En de lieverd leeft tegenwoordig op grote voet. Haar redelijk nieuwe gympen passen nog maar net. Dus eigenlijk moest ze mee naar de winkel, want dan kon ze de schoenen meteen passen.
Warm weer
Bovendien zou ‘t dit weekend het warm weer worden. En nee, de meiden hadden nog geen slippers en sandalen. Mooi, konden we die ook meteen halen. Mijn oudste dochter wist al welke slippers ze wilde hebben: witte of zilveren teenslippers.
Net als vorig jaar.
Op naar de Scapino
Ik besloot eerst maar met ze naar Scapino te gaan. Daar hadden ze vorig jaar die teenslippers. Dat hadden ze nu ook. Alleen zat de maat van mijn oudste dochter er niet tussen.
Ze was diep teleurgesteld. ‘Dan maar naar een andere winkel mama?’
Maar wat bleek? Even verderop in de winkel lagen ze op de plank. Die slippers pasten. Ze was opeens héél gelukkig. En meteen spotte ze witte gympen met een paar rode kusjes erop. Zo leuk, ik had ze zelf wel willen hebben.
Die exemplaren hebben we ook meegenomen. Leuke teenslippers en een paar stylish gympen. Dit ging prima.
‘Mag ik die?’
Intussen stond de jongste dochter met een paar Crocs in de hand. En alsof dat nog niet erg genoeg was, hadden ze ook nog eens een Frozen print. ‘Mag ik die?’ zei ze met haar liefste glimlachje.
Nu ben ik best flexibel, maar hier trok ik een grens. Ik haat Crocs en ik ben al helemaal klaar met Frozen. Ik kan die film niet meer zien of horen.
>> Overigens heb ik een diepgewortelde Crocs-haat. Lees deze blog uit 2009 maar.
Ze moest ze terugleggen.
Kinderschoenen met lichtjes
Maar eerlijk is eerlijk, mijn jongste dochter liet zich niet uit het veld slaan. Terwijl mijn oudste dochter de gympen aan het passen was, vond mijn jongste dochter enorm kleurige Skechers gympen. Met lichtjes. Triomfantelijk keek ze naar mij. ‘Maar Liv had ze vroeger ook.’
Daar had ze gelijk in. Mijn oudste dochter had ze vroeger ook. Dan kon ik toch onmogelijk mijn jongste dochter dat weigeren (bovendien droeg ze in de winter al de Twinkle Toes) Dat zou wel héél hypocriet zijn.
Ook al was ik helemaal klaar met lichtgevende schoenen, ze mocht ze meenemen.
Ik heb mij maar verzoend met ‘t feit dat ze in ieder geval wel praktisch klittenband hadden. Bovendien was ze er dolgelukkig mee en had ze ook nog wat stoere witte gympen thuis staan.
In het ergste geval kon ze die nog aan.
Nadat ze ook nog roze sandalen had gepast en oké had bevonden, waren we klaar. De buit was binnen. Ook al was het niet helemáál naar mijn wens verlopen.
Maar hé, de Crocs met Frozenprint zijn goddank niet meegegaan. Dan maar die kinderschoenen met lichtjes. Ooit is mijn jongste dochter daar ook wel klaar mee. Mijn oudste dochter is het bewijs.
Geef een reactie