Onlangs zag ik in de vakantie met de kinderen en twee vriendinnetjes in de bios de film ‘Wonder Park.’ En meestal hebben ze overal wat op aan te merken – en da’s ook altijd lachen – maar ‘Wonder Park’ viel enorm in de smaak. Vooral bij mijn oudste dochter.
>> Overigens draaien er nog veel meer leuke kinderfilms deze maanden in de bios.
Wonder Park
Maar goed, eerst even terug naar de film. Want wat als het park waar je van droomde werkelijkheid wordt? Wonder Park vertelt het verhaal over een bijzonder pretpark waar de fantasie van een creatief meisje genaamd June tot leven komt.
Want onze June is dol op pretparken en attracties en maakt samen met haar moeder haar eigen pretpark, ook wel Wonder Park genoemd, Maar dan wordt haar moeder ziek en gaat ze een tijdje weg …
June heeft geen plezier meer in Wonder Park en kwijnt weg. Maar dan belandt ze onverwacht in Wonder Park. Al is het park niet meer wat het is geweest. Alleen June kan ‘t redden en intussen maakt ze ook nog eens onverwachte vrienden.
Leuk hoofdpersonage
En zoals dat de laatste tijd wel vaker gebeurt (hallo Vaiana) is de hoofdpersoon een zelfredzaam slim meisje dat houdt van wiskunde en techniek. ‘Ik vind haar echt vet leuk’, verzuchtte mijn oudste dochter.
Ik ook.
Want nee, ik heb geen problemen met sprookjes, prinsessen en nobele prinsen, maar mijn hemel – daar zijn er al zo veel van.
Een personage als June is ook wel eens even verfrissend. En een prima voorbeeld voor mijn dochter. Ja, zo ben ik dan ook wel weer.
Grappig
Maar voordat ik verval in politiek correcte boodschappen: de film is gewoon grappig. Er zitten leuke grapjes in, de personages zijn aardig en sommige situaties lieten de kinderen echt schateren van het lachen.
Bovendien ziet de film er schitterend uit.
Tikje zielig
Wel even een waarschuwing: mijn jongste dochter vond het moment dat de moeder ziek werd en weg ging, niet leuk. Het kind had tranen in de ogen en een brok in de keel. ‘Wat zielig’, kreeg ze er nog net uit voor ze bij mij op schoot kroop.
Maar no worries, de toon van de film werd daarna al snel wat vrolijker. Tenminste, mijn oudste dochter was na een paar minuten alweer aan het schateren.
Vooral om de chimpanzombies. Een mooi woord voor Scrabble.
‘Ik vond Wonder Park zo leuk!’
Maar mijn oudste dochter vond Wonder Park dan ook heel leuk. Misschien omdat ze houdt van pretparken en ook de idee dat je je eigen pretpark kunt bedenken, maakte haar enthousiast. Al vond ze de personages eveneens geweldig.
‘Dit was leuk!’ riep ze. ‘Zullen we ‘m ook op DVD kopen?’
Overigens was mijn jongste dochter – nadat het zielige moment voorbij was – het met haar eens.
En dan te bedenken dat deze film ook nog eens lage waarderingen kreeg van recensenten en sommige kijkers (op IMDb krijgt-ie maar een 5.7.). Niets van aantrekken. Als de kinderen het allemaal leuk vinden, dan moet zo’n film een dikke, vette voldoende krijgen.
Van mijn dochter kreeg de film een 9. Nu de DVD nog.
Geef een reactie