Afgelopen jaren zeurde mijn oudste dochter om slijm. Wilde ik niet. Ik vind het rotspul waar alleen maar ellende van komt. Maar ze kreeg ‘t toen ik er niet was. Was ik niet blij mee. Dat bleek geheel terecht, want vanochtend mocht ik de slijmresten uit ‘t haar van mijn oudste dochter kammen.
Slijm in het haar
Nu moet ik er wel even bij vermelden dat ik absoluut niet wist dat mijn dochter dat vieze slijm op haar eigen kamer bewaarde. En ik wist al helemaal niet dat ze er ‘s avonds in bed stiekem mee speelde.
Tot gisteravond.
Toen kwam mijn vriend opeens naar mij toe. ‘Daan, kun jij even helpen? Liv heeft allemaal slijm in d’r haar.’
Nee, he? In gedachten vervloekte ik de uitvinder en verkopers van dat slijm.
En nee, ik heb geen idee hoe mijn dochter dat voor elkaar kreeg. Wat ik wel weet is dat ze met d’r hoofd erin is gaan liggen.
Eigenlijk ook best een prestatie, maar dat vond ik op dat moment even niet.
Onder de douche
Ik heb haar maar even voorzichtig onder de douche gezet en geprobeerd het haar te wassen. Dat hielp. Een beetje.
Al wist ik niet hoeveel slijm was achtergebleven. Want mensen, ik wist niet dat er zoveel slijmresten in het haar konden zitten.
Weg met dat slijm
Overigens was ik hartstikke klaar met dat slijm. Ik heb het weggegooid. Had ik véél eerder moeten doen. Overigens was mijn oudste dochter in tranen: ‘maak je er nog wel een fotooooooooooooo van?’
Dat heeft mijn vriend gedaan. Maar meer omdat hij het zo grappig vond. De categorie later-lachen-we-erom. Hij deed het al meteen.
Ik niet.
De gewraakte foto:
Kammen maar
Vooral toen ik vanochtend zag dat hele stukken van mijn oudste dochter samen geklit waren. Het was keihard. ‘Moeten we het eruit knippen?’ vroeg mijn dochter met een bleek gezichtje.
Maar ik mag dan wel slijm haten, ik ben niet voor één gat te vangen. Ik heb de anti-klit spray en de anti-klit borstel erbij gepakt en ik heb het haar van mijn dochter zeker een half uur geborsteld. ‘Ik wil ook nooit meer slijm hoor,’ zei mijn dochter nu. ‘Ik ben er nu wel klaar mee.’
Dat vond ik dan wel weer een opluchting.
Na een half uur was d’r haar weer redelijk slijmvrij. Onder de douche waste ik de laatste ronduit vieze, achtergebleven stukken slijm (of zal ik gewoon maar lijm zeggen) uit d’r haar.
Het ziet er nu weer prima uit.
Slijm komt mijn huis niet meer in
Maar mensen, dat rottige plakspul komt mijn huis niet meer in. ‘Nu gaan we zeker ook nooit meer zelf slijm maken?’ vroeg mijn oudste dochter nog. Klopt. Dat wilde ik al niet, leek mij al een hele vieze toestand, maar daar heb ik nu al helemaal geen zin meer in.
Slijm is een no go. Zeker in het haar.
Geef een reactie