De één na de ander in mijn omgeving is pas bevallen of zwanger. Dan weet je dat je agenda het komende jaar gaat bestaan uit kraamvisites, veel kraamvisites. Dat overleef ik nog wel, maar die kraamcadeaus? Dat is pas erg. Vooral als het tweede, derde of vierde kind geboren is in een gezin. Die hebben toch alles al?
Roze of blauw spul als kraamcadeau
Het wordt natuurlijk iets makkelijker als er een dochter na een zoon – of zelfs twee – komt, dan kan je lekker aankomen met meisjesachtig roze spul. Of omgekeerd. Kans is dat de pas bevallen moeder de kleur roze of blauw haat, maar de kans is groot dat ze het in ieder geval nog niet heeft.
Geen kleding
Dat is trouwens ook de reden waarom ik geen kleding meer durf te geven als kraamcadeau. Hoe vaak ik al wel niet heb gehoord van familie, vrienden en kennissen dat ze de gegevens kleding meteen hebben weggegeven, op Marktplaats hebben gezet of simpelweg naar Het Leger des Heils hebben gebracht? Ontelbaar vaak.
Speelgoed is ook riskant
Goed, geen kleding dus. Maar speelgoed wordt ook riskant. De meeste ouders komen na één tot twee kinderen om in het speelgoed. Met name knuffels zijn niet meer geliefd. En dingen die geluid maken al helemaal niet. Veel ouders die ik ken hebben daar in ‘t bijzonder een diepgewortelde haat tegen ontwikkeld.
Nu ik een kind heb, snap ik dat.
En een boek?
Oké, een boekje dan? Vindt de ene ouder heel leuk, de ander vindt er geen klap aan. ‘Dit is geen wonderkind dat al op z’n eerste kan lezen’, beet één ouder mij ooit toe. Ik heb toentertijd overwogen om met dat boek om z’n oren te slaan. Gelukkig deed z’n dochter dat al voor mij.
Er is soms gerechtigheid.
‘Wat vind je er zelf van?’
Enfin, daarom dacht ik ooit creatief te zijn met twee uitermate leuke, gehaakte rendieren in een fotolijstje. Kon je leuk aan de muur hangen, dacht ik. Helaas vond de vader van het gezin het helemaal geen leuk cadeautje. ‘Wat vind je er zelf van?’ zei hij nog. Gelukkig greep ook hier de oudste dochter in door te eisen dat haar rendier meteen aan de wand moest. En wel nu.
Die vader heb ik overigens amper meer gesproken. Rendieren maken meer kapot dan je lief is.
Tuimelaar
Gelukkig bracht een vriendin mij ooit op een goed idee: een tuimelaartje. Dat zijn van die grappige plastic popjes die niet om kunnen vallen. De meeste baby’s – onder wie mijn dochter – zijn er dol op. Dat ze geluid maken, nam ik maar even voor lief. Vooral omdat veel ouders nog niet in het bezit waren van zo’n tuimelaartje.
Tandenborstel & tandpasta
En andere kennis had ook een geniaal idee. Zij gaf mij op het kraamfeest van mijn dochter een kindertandenborstel met tandpasta. ‘Voor als de eerste tandjes komen’, lichtte ze toe. ‘Ik wou dat ze mij dit hadden gegeven. Dit zijn tenminste dingen waar je echt wat aan hebt.’
Daar had ze helemaal gelijk in. Al hebben ouders die een tweede, derde of vierde kind verwelkomen al lang zo’n ding in huis.
Dan toch maar een bon?
En dus zit er – sad but true – toch niets anders op dan het geven van een … bon. U weet wel, een tegoedbon van De Bijenkorf, de Douglas of misschien iTunes. Kunnen de ouders misschien iets voor zichzelf kopen als de kinderen toch al alles hebben.
Misschien dat sommige vaders mij dan iets aardiger vinden.
Maar nu ben ik benieuwd: wat voor kraamcadeaus geven jullie?
Ik geef vaak een vlaggen slinger met de naam van het kind. Zelfgemaakt en persoonlijk.
Meestal hebben ze dit nog niet en het kan bij elke verjaardag weer tevoorschijn worden gehaald.
Tot op heden alleen maar positieve reacties gehad
Wat een ontzettend leuk idee!