Ze heeft een koppie met veel en héél donker haar, is kleiner dan haar grote zus, maar lijkt er voor de rest toch wel een beetje op. En dan heb ik ‘t over onze nieuwe spruit: Nicole Juliëtte. Want ja hoor, daar was ze dan eindelijk. Het was het wachten wel waard.
Klaar met de zwangerschap
Want wat ik klaar met die zwangerschap. 41 weken zwanger verricht geen wonderen voor je humeur, dat kan ik je wel vertellen. Gelukkig kon ik die vrijdag voor de bevalling ( maar hé, dat wist ik toen nog niet) bij de verloskundige terecht om gestript te worden.
Daarna was het afwachten.
Turbobevalling
Al begon het die vrijdagavond wel verdacht veel te rommelen in mijn buik. Maar omdat je het nooit zeker weet besloot ik toch maar te gaan slapen. Om kwart voor drie ‘s nachts werd ik wakker met weeën die al om de zes minuten kwamen. ‘Ik ga die verloskundige bellen hoor’, kondigde mijn vriend aan. En nadat mijn ouders gebeld waren ( zij haalden onze oudste dochter midden in de nacht op), ging-ie meteen maar de autoramen krabben en de tas plus de maxicosi in de auto zetten.
Vooral omdat we tijdens die vorige bevalling dat kreng van een maxicosi vergeten waren. Dat overkomt je geen tweede keer. Dus.
Daarna kwam de verloskundige al snel. Dezelfde verloskundige die mij tijdens de eerste bevalling ook al goed hielp. Hoezo, toeval? ‘Oh, we kunnen meteen naar het ziekenhuis’, zei ze. ‘Je hebt al 5 tot 6 centimeter ontsluiting. Kunnen we in het ziekenhuis je vliezen breken.’
Dat was het enige moment dat ik even moest slikken. Als bij mij namelijk de vliezen breken ( dat wist ik nog van de eerste) dan wordt de bevalling geen boemeltrein meer. Zelfs geen intercity. Nee, dan zit je in een TGV die voort dendert. Een voordeel: dan gaat die bevalling wel snel.
Want dat ging-ie. Zo was ik om half vijf ‘s ochtends in het ziekenhuis en werd om 5.57 de baby geboren. Maar niet voordat ik geroepen had ‘dat ik echt niet meer kon.’ ‘Jawel, dat kan je wel’, zei de verloskundige nuchter. Al sommeerde zij mij op het juiste moment even te stoppen ( nou ja, het was meer dat de verloskundige, de verpleegkundige én vriendlief tegen mij ‘STOPPEN!’ aan het roepen waren) om uitscheuringen te voorkomen.
Gevolg? Een turbobevalling zonder hechtingen. Had ik van tevoren voor getekend. Om acht uur mocht ik ‘t ziekenhuis al verlaten. ‘Je ziet eruit alsof je niet eens bevallen bent’, riepen de verpleegkundigen nog. En het gekke is, zo voelde ik mij ook. Hou het maar op een combi van blijdschap en opluchting.
The job is done
Want jongens, wat was ik blij toen ik mijn dochter zelf aanpakte. The job is done, dacht ik nog. ‘Daar ben je dan eindelijk’ riep ik tegen mijn dochter die zich natuurlijk van geen kwaad bewust was. Maar hoe cliché, op dat moment was ik al die ellende van die zwangerschap en de bevalling al lang vergeten. Even vond ik mijn baby ( afgezien van mijn oudste dochter dan) de allermooiste van de hele wereld.
Jaja, moeder natuur heeft mij goed voorgeprogrammeerd.
Want ik denk er nog steeds zo over. En ook al verliepen die dagen na die bevalling niet altijd even vlot (dank je wel borstvoeding), de komst van mijn tweede spruit voelt eigenlijk heel logisch. Alsof ze er altijd is geweest ( al denkt mijn oudste dochter daar soms anders over). Gelukkig wel. Achteraf was het ‘t allemaal waard. Maar dat weet je pas met een baby in je armen.
Afbeelding: Daniëlle Spoelstra
Nogmaals gefeliciteerd met jullie dochter! Dat klinkt als een droombevalling, in zoverre je daarvan bij een bevalling kunt spreken ;-). Ik kijk uit naar je volgende blogs. Hier ook ervaring met een dwarse peuterzus, die enorm aan papa ging hangen. Komt allemaal goed haha.
Probeer ondanks de bv-perikelen, een dwarse peuterzus en gebroken nachten toch te genieten van jullie kleintje (doe je ongetwijfeld), want hoe cliché het ook klinkt, ze worden écht zo snel groot!
Thanks chica! En jullie hebben natuurlijk ook al de nodige ervaring. Gaat ‘t allemaal goed met de kleine man?
E ik neem je advies zeker te harte. Ik ben zo blij dat ze er beide zijn. En dit blijft toch een héle bijzondere periode! Want inderdaad: het vliegt voorbij. Geen woord van gelogen!