Vanochtend fietste ik met mijn oudste dochter naar de stad. De reden? Mijn dochter had voor de lente en de zomer weer nieuwe schoenen nodig. Nu kan ik je vertellen dat dit is gelukt. We hebben zelfs een paar met luipaardprint gescoord. Maar of mijn vriend daar ook zo blij mee is?
Schoenen kopen? No problem
Maar eerst even terug naar die schoenenaankoop. In mijn woonplaats heb je een hele fijne schoenenwinkel die een uitgebreide collectie kinderschoenen heeft. Handig, want mijn dochter heeft – naast een eigen mening – ook een hoge wreef. En dat betekent dat je niet zomaar lukraak schoenen online kunt kopen. Ze moet ze eerst passen.
Gelukkig is dat nooit een probleem geweest. Ik kan nu al rustig stellen dat mijn oudste spruit mijn shopgenen heeft geërfd. Winkels zijn fantastisch, tassen zijn heerlijk, kleding is mooi en van schoenen heb je nooit genoeg. Ze rende dan ook zowat de schoenenwinkel in.
‘Nou, die weet wel wat ze wil’
Meteen zag ze een paar schoenen die ze mooi vond. ‘Leuk mama!’ Al wees ze ook meteen een paar aan die ze niet mooi vond. ‘Nee mama, niet aandoen. Niet hebben.’ De mevrouw van de winkel moest meteen lachen. ‘Nou, die weet wel wat ze wil!’
Ik kon alleen maar knikken.
Luipaardprint!
En nadat we d’r schoenmaat hadden bepaald, ging mijn dochter zitten op een stoeltje en paste de ene na de andere schoen. Tot de lieve mevrouw een Eureka-moment had. ‘Ik heb een paar schoenen die – denk ik – precies wat voor haar zijn.’
Dat bleek een paar grijs, roze instappers met luipaardprint.
Je begrijpt, die waren een hit. Trots stapte mijn dochter erop rond in de winkel. De andere vrouwen in de winkel keken vertederd toe. Vooral omdat we – heb ik het kreng niet voor niets last minute gekocht – constateerden dat de schoenen zo mooi bij d’r roze bomberjack stonden.
Al vond niet iedereen ze mooi …
Al besefte ik mij opeens dat maar één iemand niet gecharmeerd van deze schoenen ging zijn. En die persoon was mijn vriend. Hij haat dierenprintjes. Nou ja, een echte tijger of luipaard kan hij nog wel hebben, maar zodra de print opduikt op kleding en schoenen, krijgt-ie er de kriebels van. De reden? Hij vindt ‘t een tikje ordinair.
>> De meningen over printjes zijn inderdaad verdeeld. Ik schreef er al eerder blogjes over.Lees hier en hier maar.
Een probleem voor hem? Ik hou juist wel een dierenprintje. En nee, ik hoef niet van top tot teen in een print, maar een leuk jurkje, een pump met tijgerprint of een zebraprint handtas? Da’s toch best leuk voor de afwisseling. En juist bij kinderen staat zo’n printje ook vaak heel schattig. En had ik al gezegd dat dit ook nog eens hartstikke hip is?
Je begrijpt: mijn dochter en ik vonden de schoenen de bom. We hebben ze gekocht ( samen met een paar handige roze sandaaltjes)
Thuis liet mijn dochter ze aan haar vader zien. En ja hoor, verbaasd keek-ie naar de schoenen. ‘Dat is een tijgerprint! Voor mijn dochter riep-ie nog dat hij het mooie schoenen vond, maar aan z’n gezicht zag ik dat-ie ze maar niets vond. ‘Maar dat is geen tijgerprint. Dat is een luipaardprint en dat is hartstikke hip!’ probeerde ik.
Dat overtuigde ‘m niet. Een dierenprint is een dierenprint. Mannen. Ik wist dat er een reden was waarom we mijn winkelhatende vent gewoon thuis hadden gelaten tijdens ‘t shoppen. Want als ‘t aan hem lag, dan zou mijn dochter alleen maar degelijke, zwarte klittenband schoenen aankrijgen. Is zo lekker praktisch.
Ach, het went wel
Maar ach, ook aan deze schoenen went-ie wel. Misschien vindt hij ze na verloop van tijd nog best leuk. Als-ie ziet hoe blij zijn dochter ermee is, komt dat allemaal goed. En anders geef ik hem – onder ‘t mom van ‘het kan altijd erger’- een overhemd met luipaardprint cadeau. Vallen die roze exemplaren van mijn dochter straks enorm mee.
Afbeeldingen: Daniëlle Spoelstra
Geef een reactie