‘Mama, verhaaltje voorlezen?’ vraagt mijn peuter nu elke avond aan mij. En als ik dan vraag wat ze leuk vindt om te lezen, is op dit moment het antwoord steevast ‘Jip en Janneke.’ Stiekem vind ik dat best handig. En leuk, dat ook.
Vooral omdat we voorlezen uit een dik Jip en Janneke boek met héél véél verhaaltjes. En dan is het handig als je niet iedere keer hetzelfde verhaaltje wilt voorlezen. Al ontkom ik er niet helemaal aan, want het verhaaltje ‘Winkelen’ ( op bladzijde 102, thank you very much) is momenteel favoriet.
Nu is dat niet heel erg omdat Jip en Janneke in dit verhaaltje samen op de roltrap naar boven gaan en in de lift weer naar beneden te vertrekken. Ideaal, want mijn peuter is niet heel dol op roltrappen en liften. Tot ik roep dat we ‘net als Jip en Janneke’ in de lift gaan.
Ja, dan wil ze opeens wel. Dank je wel Jip en Janneke.
Bovendien maakte illustrator Fiep Westendorp er ooit prachtige illustraties bij. En juist die illustraties maken het verhaaltje net wat leuker. Vooral omdat het er ook zo ontzettend beleefd – zeg maar, ouderwets – aan toegaat in die verhalen van Jip en Janneke. Mama is nog gewoon moeder, vader snijdt het vlees op zondag, je bent vooral ondeugend als je met je neus van de slagroomtaart hebt gesnoept, drinkt daarna een glaasje limonade en iedereen wordt gewoon aangesproken met ‘mevrouw’ of ‘meneer.’
Best logisch als je je bedenkt dat de verhaaltjes ( plus die tekeningen van Westendorp) van Jip en Janneke oorspronkelijk in Het Parool – dé krant van Annie M.G. Schmidt – verschenen. In de jaren zeventig verschenen de verhalen van Jip en Janneke in het kindertijdschrift Bobo. Daarna waren de boeken ientallen jaren geliefd onder vele kinderen en volwassenen.
Toch knap dat generatie na generatie geboeid wordt door Jip en Janneke. Ook ik vond het vroeger heerlijk. En anno 2015 is mijn peuter weer fan. Geschiedenis herhaalt zich vaak. En op dit vlak is dat maar goed ook.
Afbeelding: Bol.com
Geef een reactie