Afgelopen vrijdag stond mijn peuter te huilen in de gang. ‘Ik wil ook met jou en tante Jessica mee naar de beurs.’ Ik stond namelijk net op ‘t punt om met mijn beste vriendin naar de Vrouw Beurs te vertrekken. ‘Ik neem een cadeautje voor je mee,’ beloofde ik. Uiteindelijk nam ik toverviltstiften mee. En daar is ze – toch ietwat onverwacht – een partij blij mee.
En nee, dat had ik niet verwacht. Want hoewel mijn dochter dat kleuren best aardig vond, was ze beslist niet langer dan vijf minuten bezig met die kleurpotloden. ‘KLAAAAAAAARRRR!’ riep ze nadat ze drie krassen op een stuk papier had gezet. Om zich vervolgens weer bezig te houden met iets anders.
Daar ben je een peuter voor.
Maar eenmaal op die beurs ( aanrader trouwens) kwamen we een stand tegen waar toverviltstiften werden verkocht. Ik weet niet of jij ze nog kent uit je jeugd, maar ik heb er vroeger héél véél mee gespeeld. Naast de gewone kleuren zitten d’r namelijk een paar witte viltstiften tussen. En die zorgen ervoor dat bepaalde kleuren veranderen of uitgewist worden. Briljant vond ik ‘t.
Kan je nagaan hoe enthousiast ik werd toen ik zag dat die dingen nog steeds bestonden. Misschien, heel misschien, zou mijn peuter dat ook wel kunnen waarderen, bedacht ik mij. En dus nam ik het cadeautje mee. Dan kon mijn peuter mij er in ieder geval niet van betichten dat ik geen cadeautje had meegenomen.
Je wil per slot van rekening niet twee keer een peuter teleurstellen. Een huilbui is meer dan genoeg.
Anyway, de dag erna ontdekte mijn peuter – ze heeft er een neus voor – de viltstiften. ‘Mijn cadeautje!’ riep ze nog. Voor ik het wist had ze de stiften uitgepakt, wat papier opgeduikeld en zat ze keurig te kleuren. Ik geef het meteen toe: ik ben mee gaan kleuren. Samen waren we bezig met wat we met die witte viltstiften konden doen.
De tijd vloog voorbij. Het was dat er nog een verjaardagsfeestje op de planning stonden, anders hadden we nog zitten kleuren. Want tot mijn verbazing bleef mijn peuter ook lekker bezig. Ze vond het warempel leuk. Vandaag haalde ze dan ook zelf de stiften tevoorschijn. ‘Ik ga kleuren’, riep ze enthousiast.
En dat deed ze dan ook. Het duurde langer dan vijf minuten. Het was een half uur. Dat is heel lang voor mijn peuter. Alleen daarom al was ik blij dat ik die dingen had meegenomen. Die huilbui was overigens allang vergeten door mijn peuter. ‘Ga je nog een keer weg?’ vroeg mijn peuter zojuist. ‘Ik heb nog wel zin in een cadeautje.’
Dat scheelt weer een huilbui.
Ps. Een tip? Hou die viltstiften alleen wel uit de buurt van leren banken. Dan is die viltstift opeens wat moeilijker weg te toveren.
Tovervilstiften zijn onder meer bij Standonline.nl, TrendySpeelgoed en de HEMA te koop
Afbeeldingen: Daniëlle Spoelstra
Geef een reactie