Hallo buikgriep. Je bent er weer.

Vanochtend ligt mijn peutertje als een hoopje ellende op de bank. Met een dekentje over zich heen en een teiltje op de grond. En ja, dit is heel herkenbaar,. Hallo buikgriep. Je bent er weer. 

Sinds ik kinderen heb – en ze op het kinderdagverblijf en peuterschool zitten – is het iedere herfst raak. Logisch, de vakanties zijn weer over en veel mensen gaan weer naar ‘t werk of naar school. En dat betekent dat de virussen zich weer volop kunnen verspreiden.

Vooral op kinderdagverblijven en peuterscholen waar de kinderen kleiner zijn, minder weerstand hebben en toch de hele dag dicht bij elkaar zijn.

En hoezeer die kinderdagverblijven er alles aan doen virussen te verspreiden? Je ontkomt er nooit helemaal aan. Daar zijn het virussen voor. Vooral die 100-en-1-varianten op buikgriep is een hardnekkige categorie.

Met mijn oudste dochter was het in die tijd ook raak. Iedere oktober lang zij een week plat door buikgriep. Wij ook trouwens. Want als die kinderen het krijgen, krijg jij het ook. Maar dat gold niet voor mijn peuter. Zij moet – ehm – nog wat weerstand opbouwen.

Nou, daar is ze deze week druk mee bezig (ik ben maar aan het omdenken).

Maandagnacht begon ‘t. De peuter had last van de buik en zo vaak gespuugd dat we de tel zijn kwijt geraakt. Laat ik het zo zeggen: binnen een nacht is het beddengoed erdoor gejaagd. De wasmachine heeft de hele nacht gedraaid. En man, wat ben je op dit soort momenten enorm blij met de uitvinding van een wasmachine. Maar dat terzijde.

De volgende dag was ‘t een hoopje ellende. Ze lag alleen maar op de bank. Met een dekentje, op een kussen en My Little Pony op de buis. De lieverd had de hele dag dik 39 graden koorts en heeft de halve dag geslapen. Het was net een kacheltje dat niet lager gezet kon worden.

Gelukkig dronk ze nog wel wat water en wat sportdrank.

Intussen kreeg ik mijn Timehop app ( een app die je laat zien wat je jaren ervoor postte op social media) deze melding:

Ja manen, drie jaar geleden, op exact dezelfde dag, lag mijn oudste dochter er ook zo bij. Ze was net zo oud en net zo oud. History repeats, zouden de Angelsaksen zeggen.

Maar goed, vannacht ging het gelukkig wat beter met dat slapen. Spugen deed ze ook niet meer. En hoera, de koorts zakte ook een beetje. Dat is goed nieuws.

Alleen ligt de lieverd vandaag nog steeds voor pampus op de bank. Ze eet nog geen hap, ziet heel bleekjes en moet af en toe nog een beetje kokhalzen. Ze heeft het zwaar.

En de rest van het gezin? Mijn kleuter moet wat vaker naar de wc, maar roept dat ze zich oké voelt. En voor de rest houden wij ons wel staande met wat Norit. Hopelijk blijft dat zo.

Wie weet knapt mijn peuter binnen een paar dagen weer wat op. En daarna zwaaien we de buikgriep hopelijk weer uit. Hopelijk slaat-ie komende herfst een keertje over.