Aan het begin van de eerste klas van de kleuter kregen we de gelegenheid om een luizencape aan te schaffen. Dat deden alle ouders. Maar nu vraag ik mij af waarom, want die luizencape van de kleuter was vanochtend al voor de derde keer zoek.
Luizencape zoek
Zo hing vorige week voor de eerste keer een andere luizencape aan het haakje dat voor mijn kleuter was bestemd. Na wat gezoek vond ik de luizencape terug, maar na twee ochtenden was ‘t weer zover. Dit keer vond ik een luizencape van weer een ander klasgenootje terug aan het haakje.
Aan de juf vroeg ik hoe dat kon. ‘Ja, het is al de hele tijd gedoe met die luizencapes. Dan weer worden ze verwisseld, soms zijn ze kwijt.’ Maar zij had ook geen idee wie of wat erachter zat. In ieder geval vond ik de luizencape terug en hing ‘m weer aan het haakje.
Ik hoopte er maar het beste van.
‘Dit is enorm irritant’
Maar vanochtend was ‘t weer zover. Dat kreng was wéér kwijt. Op maandagochtend. En ik ben al geen ochtendmens. Je kunt je voorstellen hoe mijn humeur onder ‘t nulpunt zakte. ‘We gaan het aan de juf vragen’, zei ik tegen de kleuter die er met de jas in de handen ook wat beteuterd uitzag. ‘Dit is enorm irritant.’
Een paar ouders keek mij op dat moment al bezorgd aan. Waarschijnlijk hadden ze verwacht dat ik een ontzettende scene zou trappen. Had niet gehoeven. Ik heb de juf alleen maar vriendelijk gevraagd hoe dit kon (ook zij wist het niet) en of er een oplossing voor was.
Oplossing
Nou, die was er. Namelijk met koeienletters de naam van mijn kleuter – in plaats van een plaatje met een afbeelding en een naam – op de cape schrijven. ‘En ik ga het er straks met de kinderen in de kring erover hebben, want ik word er zelf ook moe van. Wat een gedoe’, zei ze nog.
Daar kon ik mij nou helemaal in vinden.
We vonden de luizencape terug, ik heb het plaatje eruit gehaald en vervolgens met koeienletters de naam op de cape gezet. Daarna heb ik ‘m terug gehangen op het haakje.
Hopelijk gaat ‘t nu wel goed
En nee, ik heb geen idee hoe alle luizencapes verwisseld kunnen worden. Een buurvrouw – en de moeder van een klasgenootje van mijn kleuter – maakte eerder al hetzelfde mee. En nee, we hebben geen idee wie of wat de oorzaak is. Eigenlijk is dat ook helemaal niet belangrijk. Iedereen moet gewoon in zijn eigen luizencape de eigen jas doen. Dat is toch de bedoeling van zo’n luizencape?
Hopelijk gaat het nu goed en n blijft die luizencape van de kleuter gewoon hangen op de plek waar we ‘m terug kunnen vinden. Dat is voor iedereen beter. Vooral op maandagochtend.
Geef een reactie