Gisteravond deed ik voor het eerst in mijn leven mee met de Avond4Daagse. En hoewel het best gezellig was met die andere ouders, ben ik toch blij dat mijn vriend ook een paar avonden loopt. Het was nogal – ehm – een experience.
Geen groepsmens
Nu komt dat trouwens niet omdat ik wandelen haat. Ik vind wandelen hartstikke gezellig. Het is één van de vormen van lichaamsbeweging die ik best acceptabel vind. Maar ik zag vooral tegen dat groepsgebeuren op. Ik ben niet zo’n groepsmens. En ik kan al helemaal niet héél goed tegen grote aantallen mensen bij elkaar.
Ja, dan moet je dus niet per se direct bij de Avond4Daagse zijn. Maar hé, je moet wat overhebben voor je kind.
Verzamelen voor de Avond4Daagse
Zo moesten we midden in stad voor aanvang verzamelen in de Veemarkthal. Samen met een moeder van een vriendinnetje – die ik overigens graag mag – fietsten we er naar toe. Dat was al een gedoe. De halve stad leek er naar toe te willen. Enter auto’s, fietsen en gillende kinderen.
‘Ik heb nu al het gevoel dat ik ‘m heb gelopen’, grapte de moeder nadat we de fietsen hadden geparkeerd. Nou, ik ook. Maar hé, gedeelde smart is halve smart.
Bovendien hadden de kleuters er superveel zin in. Ik had mijn kleuter goede schoenen aangetrokken, ze had het t-shirt van haar school aan en ze verheugde zich al op het snoepzakje onderweg. Toch ook leuk.
Kijk maar:
We moesten alleen even wachten in een bloedhete hal. In het vak van de school van de kleuter. Het was druk, het was warm en ik vroeg mij maar één ding af: ‘waar ben ik aan begonnen?’ Gelukkig mocht ‘ons vak’ wel als eerste weg. Dat was toch een geluk.
Al zal dat op andere avonden vast anders zijn.
Meteen de verkeerde kant op
Maar hé, daarna mochten we de buitenlucht in. We liepen meteen verkeerd. Gelukkig kwamen een paar verkeersregelaars daar achter en gingen we alsnog de goede kant op. Tegen die tijd vond ik het toch wel gezellig. Ik hou ervan als dingen soms een beetje in de soep lopen. Heb je ook nog wat te lachen.
Goed weer
Met de kleuters aan de hand liepen we de stad in. En het moet gezegd: het weer was prima (droog en niet te warm of te koud), de route was hartstikke gezellig en iedereen had wel een goed humeur. ‘Eerste avond he?’ zei een andere vader lachend. ‘Moet je ons donderdag zien!’
Het was alleen druk. Heel druk. Op zich niet erg, maar je kunt niet lekker de pas erin houden. ‘Het is op drenteltempo’ vertelde nog een moeder grijnzend. ‘En het wordt iedere avond erger.’
Oh.
Valpartij
Gelukkig konden de kleuters het goed volhouden. Al dreigde het even mis te gaan – en dat was weer niet zo gezellig – toen de andere kleuter een grote smakker maakte op de stoep. Gelukkig kon ik haar even een eindje tillen, hielpen de Fruittella’s en was ze dapper genoeg om ‘m uit te lopen.
Pfew.
Even uitrusten
Mijn eigen kleuter gaf geen kik. Maar ja, die had ook al getraind met de survivalrun. Ze liep keurig aan de hand. Al vond ze de laatste meters wel zwaar. ‘Ik heb kriebelvoeten’, zei ze nog. Gelukkig was ze niet op haar eigen fiets, maar kon ze lekker bij mij achterop de mamafiets klimmen. Kon ze een beetje uitrusten.
Samen met de andere moeder fietste ik weer naar huis. We waren beiden blij dat we de eerste avond weer achter de rug hadden. Al hadden we mooi wel weer de lichaamsbeweging voor deze week in de zak.
Héél misschien loop ik dan ook woensdag met deze moeder nog een avond. Eens even kijken hoe fit de kinderen zijn. Want vanavond mogen ze weer.
Zo’n Avond4Daagse is dan ook een heel avontuur. Voor de kleuters en voor mij.
Geef een reactie