Gisteren lag ik gevloerd door de buikgriep in mijn bed. En dat was geen verrassing, want afgelopen week hadden mijn kleuter en mijn peuter er al last van. Dan is het natuurlijk een kwestie van tijd voordat ik het zou krijgen …
Eerst de kleuter aan de buikgriep
Voor mijn kleuter was het helemaal vervelend. Zij was net zo lekker bezig met die Avond4Daagse. Nou ja, tot ze woensdagnacht keihard moest overgeven. ‘s Ochtends leek het wat beter te gaan. Ze kon zelfs naar school. Dacht ze. Totdat de juf een paar uur later belde dat ik haar toch beter op kon halen.
Dat deed ik, vervolgens heb ik mijn kleuter lekker op de bank gelegd met een dekentje en sliep ze een paar uur. Daarna ging het een stuk beter. Maar de laatste avond van de Avond4Daagse lopen? Nee, dat ging niet meer lukken. Met dank aan dat stomme buikgriepje.
Gelukkig was ze de volgende ochtend weer redelijk fit. En ach, ze kreeg die medaille toch op school. Niets aan de hand. Iedereen blij.
Daarna de peuter
Nou ja, iedereen? Vrijdagnacht ging het bepaald niet lekker met mijn peuter. Het was hetzelfde verhaal. Overgeven, misselijk, buikpijn, hoofdpijn … ‘Ik ben een beetje ziek’, mompelde de lieve peuter nog.
We hebben haar maar even tussen ons in gelegd in bed.
En toen was ik aan de beurt
Maar toen de wekker al vroeg ging (de kleuter ligt tegenwoordig iedere zaterdag om half acht in het zwembad), voelde ik mij ook niet zo goed. Ik besloot ook gewoon maar in bed te gaan liggen. Ik was duizelig en misselijk …
Het zou toch niet? Maar terwijl mijn peuter zich na een paar uur slaap zich gelukkig weer beter voelde, ging het met mij steeds slechter. Totdat ik ook verschillende keren naar die wc moest rennen. Het was officieel: die buikgriep had mij ook te pakken.
Die dag zouden ik en mijn vriend nog naar Bataviastad, maar dat heb ik maar afgeblazen. Dat ging ‘m niet worden.
Slappe vaatdoek
De rest van de dag heb ik als een slappe vaatdoek in bed gelegen. Slapen, een beetje sportdrank drinken, af en toe BBC First en Temptation Island VIPS kijken en mij intussen bedenken hoezeer ik buikgriep haatte. Want mensen, hoe vaak ik het nu ook heb meegemaakt, ik blijf er een ontzettende hekel aan hebben.
Het is een ronduit onaangename aangelegenheid.
Nog een gelukje
Ik troostte mij maar met de gedachte dat het op zaterdag gebeurde en dat er tenminste genoeg tijd was om het er helemaal uit te slapen. Zowel voor de peuter als voor mij.
Nog een gelukje? Dit virus duurt kort. Een nacht en een dag en dan is-ie weer weg. Bij de kleuter, de peuter en bij mij althans wel. Wij zijn er weer.
En nu hoop ik dat die buikgriep hier weer heel lang wegblijft. Zelfs als dat betekent dat ik straks weer achterloop met Temptation Island VIPS.
Geef een reactie