Het lijkt soms wel of dochterlief binnen een weekend uit haar schoenen en kleding groeit. Afgelopen weekend was het weer zover: vooral de schoenen pasten niet meer goed. En dus zat er vanochtend maar één ding op: nieuwe schoenen halen.
Welke maat?
Ik had alleen geen idee meer wat voor maat ze had. Was het nu 23 of 24? Geen idee. En dus nam ik mijn dochter mee. Wel zo makkelijk, kon ze meteen zelf passen. En niet geheel onbelangrijk? Ik kon meteen zien of ze goed zaten.
Of liever gezegd, dat deed de verkoopster in de winkel wel voor mij. In die winkel hebben ze al jarenlang een grote collectie kinderschoenen. En dus ook ervaring met kinderen. Er was zelfs een speelhoekje.
Je begrijpt: dat vindt mijn dochter al het einde.
Schoenen passen is leuk …
Maar nog beter? Mijn dochter vindt schoenen passen geen enkel probleem. Sterker nog, ze vindt het best leuk. Ze houdt van winkels. En dat verbaast eigenlijk niemand in mijn omgeving. Iets met erfelijk belast enzo. Misschien ook de reden dat ze uit zichzelf op de stoel kroop als er gepast moest worden.
Heel veel adviezen
Daarbij vond ze de verkoopster ook erg aardig. ‘Mag ik Liv zeggen?’ zei de vrouw tot plezier van mijn dochter. Bovendien zag ze in één oogopslag dat mijn dochter een hoge wreef had en dat bepaalde schoenen niet geschikt voor haar waren. ‘Die schoenen staan heel leuk en je ziet ze ook overal in de bladen terug, maar ja – daar hoeven die kindermodellen ze maar een half uur aan. Bij je dochter snijden ze in de voet.’
Oh. Dat kon ik dus op mijn buik schrijven.
En nog een klein dingetje? Mijn dochter bleek zeker schoenmaat 24 nodig te hebben. De verkoopster legde precies uit hoe de schoenen moesten zitten. ‘Ze moeten voor in die schoenen schuiven en je moet zelf met een vinger tussen de voet en de achterkant van de schoen kunnen komen.’
Oké, weer wat geleerd.
Gympen & sandaaltjes
Maar we vonden mooi wel hoge hippe framboosrode gympen van Freak ( mijn dochter weigert nu om ze uit te doen) en praktische lichtblauwe sandaaltjes. ‘Die andere ballerina’s zijn misschien wel leuker, maar die snijden je dochter ook in haar voet.’
Natte sokken
Had ik al gezegd dat de verkoopster erg eerlijk was en het ene na het andere advies uitdeelde? Zo vertelde dat ze in de zandbak haar eigen dochter oude sokken of rubberlaarzen aandeed. ‘Geen sandalen. Daar komt zand in en zie dat er maar eens uit te krijgen. Dat loopt voor geen meter.’ Ook adviseerde ze natte sokken voor op het strand. ‘Dan hebben ze geen last van het hete zand. Net als je altijd sokken in de sandalen moet doen. Anders komt er zand in. Ja, het ziet er niet uit, maar het helpt wel.’
Mijn hoofd tolde van zoveel info.
Dochter blij, ik blij
Mijn dochter mocht intussen met een grijns van oor tot oor op de toonbank zitten om haar roze gympen aan te trekken. Ze was zichtbaar blij dat ze eindelijk weer schoenen aanhad die goed zaten. En dat ze op die toonbank mocht zitten. Overkomt d’r ook niet dagelijks.
We kunnen nu een tijdje vooruit. Tenzij mijn dochter weer zo’n groeispurt krijgt. Dan kunnen we meteen weer naar die winkel. Benieuwd welke adviezen ik dan krijg.
Afbeelding: Daniëlle Spoelstra
Geef een reactie