Onlangs las ik in een bijlage van De Telegraaf het stuk ‘Kerst zonder Kids.’ Dat was geschreven door een single journaliste zonder kinderwens die niet alleen vond dat kerst met kinderen behoorlijk druk was, maar ook dat vriendinnen met kinderen veranderden. En dat bedoelde ze niet positief.
Haar met uitgroei
Want ja, vriendinnen met kinderen waren vóór die kinderen nog leuk aan het daten, champagne aan het drinken en ook nog bezig om elkaar liefdesverdriet verhalen aan te horen in de kroeg. Ze waren vrolijk, leuk en fris. Nu werden ze geterroriseerd door een kleine Amanda of Daan en waren de moeders in het bezit van verfomfaaide jassen en haar met uitgroei.
Arme moeders. Vooral omdat ze geen tijd hadden om nu het liefdesverdriet van die journaliste aan te horen omdat die kinderen bij hun gesprek aanwezig waren. Even een leuk citaatje? ‘Een ding moest ik Nanette nageven: opgepept was ik, alleen al omdat de stilte na die chaotische heksenketel een zegen was.’
Ik hoopte van harte dat die Nanette niet het artikel zou lezen.
Exit ‘vriendinnen’
Ik moet eerlijk toegeven: er zijn sommige single vriendinnen die ook niet meer met mij omgaan sinds ik uit de grote stad weg ben en een kind heb. Zonder dat ze zich ook al maar al teveel in de situatie hebben verdiept, hebben ze besloten dat moeders buiten 020 per definitie saai zijn.
Dat mag trouwens. Ieder z’n eigen mening.
Single vriendinnen
En toch heb ik een aantal single vriendinnen die zich niets van mijn moederstatus aantrekken. Altijd vragen ze – en dat is hartstikke lief – hoe het met mijn dochter en vent gaat, maar geleidelijk schakelen we over naar andere onderwerpen. En dat is niet altijd over hun datingleven. Ook hebben we het over werk, politiek, Roy Donders, witte leggings en andere dingen die mensen aan het lachen maken.
En mocht ik het op zo’n avond teveel over mijn kind hebben, dan mogen ze mij sláán. Maar dan ook echt héél hard.
Je leven houdt niet op
In tegenstelling tot wat sommige mensen namelijk denken: als je moeder bent, houdt je leven niet op. Ja, je hebt je kinderen en ja, die hebben aandacht nodig, maar jij bent er zelf ook. En met kinderen kan je ook nog steeds het journaal kijken, een krant lezen, een boek pakken of bijvoorbeeld een weekend naar 020 naar je single vriendinnen gaan om veel te veel wijn te drinken.
Mijn dochter kan tijdens die eerste activiteiten op sommige dagen prima zichzelf vermaken. Vooral omdat ik er niet in geloof dat die kinderen van minuut tot minuut vermaakt moeten worden door een ander persoon. Laat ze zelf lekker klieren met blokken, puzzelen of Bumba kijken.
En trouwens, die journaliste heeft in haar artikel niet één keer de rol van de partners van die vrouwen genoemd. Als je een partner hebt, kan die ook best iets doen. Als ik na zo’n weekend met vriendinnen terugkeer, is dochterlief allesbehalve depressief. Een weekend met haar vader vindt ze reuze gezellig.
Een klein beetje verandering?
Toch, hoe je het ook wendt of keert; kinderen veranderen je wel een beetje. Logistiek gezien moet je als ouder meer organiseren, je hebt net wat minder tijd en soms moet je een afspraak afzeggen omdat je kind ziek is. Maar mijn vriendinnen die ook moeder zijn geworden, zijn desondanks nog steeds dezelfde leuke personen als vroeger. Ik kan er mee lachen, ik kan er mee naar tentoonstellingen en ze drinken nog steeds wijn in de kroeg.
Net zoals mijn andere – single of niet – vriendinnen vreselijk leuke mensen zijn.
Sowieso al veranderd?
De mensen die écht veranderen door het ouderschap, hadden dat sowieso wel gedaan. Zij waren – ook zonder die kinderen – al een tijd blijkbaar toe aan een gereguleerd leven zonder al te grote uitspattingen. En ja, in het leven van sommige mensen draait álles om de kinderen. Mogen ze helemaal zelf weten. Lekker doen.
Maar scheer mij alsjeblieft niet over één kam met die mensen. En al mijn gezellige vriendinnen-met-kinderen ook niet. Blij dat die journaliste mijn vriendin niet is.
Geef een reactie