Daar gaan we weer: longproblemen & testen op kinkhoest

Laatst schreef ik een blogje dat het weer wat beter ging met mijn longproblemen. Maar toen werd ik geconfronteerd met ‘t fenomeen kinkhoest. En hoewel ik in eerste instantie geen klachten leek te hebben, is het nu mis. Mijn longen werken weer niet mee. Hallo verkoudheid, hoest en piepende longen. En dus zat er maar één ding op: mijzelf laten testen op kinkhoest. 

>> Hoe ik in aanraking kwam met kinkhoest? Lees dat hier terug. 

Uitbraken van kinkhoest
Want ja, ik ben nu 34 weken zwanger en als je met iemand in contact bent gekomen die kinkhoest heeft én je ook nog klachten hebt, dan moet je onmiddellijk contact opnemen met je huisarts. Niet omdat het gevaarlijk is voor de zwangere vrouw of de foetus, maar omdat het juist gevaarlijk is op ‘t moment dat de moeder kinkhoest heeft als het kind geboren wordt.

Kinkhoest is namelijk lekker besmettelijk en een moeder kan haar baby meteen besmetten. En dan wordt het linke soep. Kinkhoest is ontzettend gevaarlijk voor baby’s. De hoestaanvallen en benauwdheid kunnen leiden tot de vreselijkste klachten. Met – in het uiterste geval – de dood tot gevolg.

En ja, dat gebeurt vaker dan je denkt. Uitbraken van kinkhoest komen steeds vaker voor. Want ondanks dat iedereen wordt ingeënt in Nederland, raakt het vaccin na gemiddeld 12 tot 15 jaar uitgewerkt. Bovendien heeft het virus zich in de loop van de jaren aangepast, waardoor het vaccin minder goed beschermt. In Groot-Brittannië en België worden daarom zwangere vrouwen al preventief ingeënt tegen kinkhoest.

>> Overigens adviseert ‘t RIVM ook om zwangere vrouwen in Nederland te laten inenten

Testen op kinkhoest
Maar goed, zo ver zijn we nog niet in Nederland. En dus moest ik met mijn klachten – verkoudheid, hoest en piepende longen – naar de huisarts. En hoewel ze mijn klachten serieus nam, twijfelde ze nog wat ze moest doen. Ze besloot contact op te nemen met een microbioloog om te overleggen. Waarvoor hulde. Gewoon bij twijfel een specialist bellen die er veel meer verstand van heeft. Zouden meer mensen moeten doen.

Maar hé, ik kon wel meeluisteren met ‘t telefoongesprek. En als er één ding duidelijk werd, was dat er voor de microbioloog helemaal geen twijfel bestond over de volgende stap: ik moest getest worden. En wel meteen. ‘Want ze mag geen kinkhoest hebben als het kind geboren wordt.’

Neuskweek
Voor bloed prikken bleek ‘t te vroeg, maar een neuskweek kon ook. Goed nieuws? Dat kon de huisarts doen. Het slechte nieuws? Ze deed het ongeveer maar één keer per jaar, zo gaf ze zelf toe. Gelukkig attendeerde de microbioloog de huisarts op een youtube-filmpje hoe je ook alweer zo’n neuskweek moest afnemen. De huisarts bekeek het filmpje, ik luisterde mee en daarna was ‘t tijd voor die neuskweek.

Ooit wel eens neuskweek gehad trouwens? Nee? Ik ook niet. De idee erachter bleek niet heel gezellig te zijn. Kort door de bocht wordt er een draadje door je neus geduwd en uiteindelijk voel je het uiteinde van dat draadje in je keel. ‘Het doet niet pijn,’ legde de huisarts uit. ‘Maar het is vooral heel irritant.’ De enige oplossing? Gewoon rustig blijven ademen. ‘Oh, dat is net als bij een bevalling,’ grijnsde ik. ‘Ja, maar dan heb je die weeën die pijn doen. Dat heb je nu niet’, lachte de huisarts.

En dus besloten de huisarts en ik dat zo’n neuskweek in verhouding dus eigenlijk heel erg meeviel. Deed het ook. Alleen had ik achteraf jeuk op plekken in mijn  hoofd waarvan ik van tevoren niet eens wist dat het bestond. Dat kan dus.

Kort samengevat: volgende week dinsdag weet ik definitief of ik dat kinkhoest virus heb. Zo ja, dan krijg ik meteen een kuur en mijn vriend en dochter ook. Een preventieve kuur, noemen ze dat.

Stress
Nou, dat is fijn om te weten. En misschien valt het erg mee en heb ik gewoon last van een heftige verkoudheid. Maar wat een stress. Iedere hoestbui is nu verdacht, ieder droog kuchje een mogelijk voorteken en alle niesbuien worden niet meer licht opgevat. Bovendien hou ik ook mijn verkouden dochter in de gaten. Hoest ze slijm op of wordt de hoest droger? Hoe gaat het met haar longen? Wordt ze misselijk van het hoesten? Het is om gek van te worden.

‘Ontspan nu maar’,  zegt iedereen. ‘Het is nu uit jouw handen. Ze zijn er mee bezig.’ Maar in mijn brein werkt dat niet zo. ‘s Nachts lig ik wakker van de verkoudheid, luister ik naar het gekuch van dochterlief en bedenk ik mij dat kerst ook nog voor de deur staat.

En nee, ik en mijn verkouden hoofd zijn absoluut niet in de kerststemming. Vrede op aarde? Ik heb ‘t gehad. Van mij mogen we fast forwarden naar volgende week dinsdag. Tenzij al die hoest en die gezondheidsklachten voor die tijd al zijn verdwenen. Dan wordt dat nu al mijn allerleukste kerstcadeau. Tenzij iemand mij nieuwe longen cadeau wil doen. Zeg ik ook geen nee tegen.