Hoe mijn ‘oude’ Barbiehuis een tweede leven krijgt bij de kleuter

Vroeger was ik dol op Barbie’s. Ik had ze in allerlei soorten en maten, hees ze telkens in nieuwe outfits, reed ze rond in de bijbehorende auto’s en speelde met ze in ‘t Barbiehuis.  De geschiedenis herhaalt zich, want ook mijn kleuter is nu al dol op Barbie’s. Kan je nagaan hoe blij ze was dat mijn vriend vanochtend mijn oude Barbiehuis weer in elkaar zette … 

Overigens ook met dank aan mijn ouders die het niet hebben weggegooid of op Marktplaats hebben gezet. ‘Natuurlijk’, zeiden ze ooit. ‘We bewaren het. Misschien krijg jij later wel een dochter die er mee wil spelen.’

Over een vooruitziende blik gesproken.

Want de laatste tijd speelt mijn kleuter heel veel met haar Barbie’s. Ze nam ze vooral mee in een mandje mee naar haar kamer om daar te spelen. Dat begreep ik. De kleuter en haar zusje – ik ga het even aardig omschrijven – zitten soms behoorlijk in elkaars vaarwater en dan is spelen op een eigen kamer net wat rustiger.

Daarbij is ze nu een echte kleuter. Ze heeft steeds meer behoefte aan een eigen plek.

En toen bedacht ik mij dat als ze dan toch veel met de Barbie’s speelde én haar eigen plek wilde, ik wel eens aan mijn ouders kon vragen of dat Barbiehuis nog ergens lag. Mijn vader had ‘t snel gevonden. Diezelfde middag kwamen ze het al langs brengen. Samen met een keukentje, een kast en andere Barbie’s.

Daar was mijn kleuter al gelukkig mee.

Vanochtend heeft mijn vriend het in elkaar gezet. En nadat ik een afbeelding op internet had gevonden hoe dat Barbiehuis eruit moest zien – gewoon een kwestie van ‘Barbiehuis jaren tachtig’ intikken – kon hij er wel wat mee. Althans, ik hoorde weinig gemopper (en dat is wel eens anders geweest).

Anderhalf uur later stond-ie. Op de kinderkamer. De kleuter straalde en gaf ons later een knuffel. ‘IK VIND DIT ZO LEUK!’ riep ze. Ik vond het ook leuk. Noem me maar sentimenteel, maar het is fijn om te zien dat speelgoed een tweede leven krijgt bij je kinderen. Overigens denken mijn ouders daar precies hetzelfde over. Maar dat hadden jullie vast al verwacht.

En ja, een grote doos met meubels voor het Barbiehuis komt er nog aan. Al heb ik nog wat nieuwe meubeltjes erbij besteld. Ideaal voor haar verjaardag (en zijn in tegenstelling tot dit cadeau heerlijk stil) in september.

Maar meubels of niet, de kleuter heeft er vandaag al heel veel mee gespeeld. En ik vermoed dat dit nog veel meer gaat gebeuren. Zo moeder, zo dochter. Blijkbaar.