‘Mama, mag ik een stapelbed?’ Dat is een vraag die de kleuter één keer in de zoveel tijd stelt. Met dat stapelbed bedoelt ze overigens een hoogslaper. Maar de komst van die hoogslaper probeer ik nog even uit te stellen.
Overigens is het nu even stil op dat gebied. Dat komt ook omdat ze een tijdje terug een éénpersoonsbed kreeg. Of zoals ze het zelf noemt: ‘een echt bed voor grote meisjes.’ Een paar leuke dekbedden met een hemeltje erbij en je hebt een echt prinsessenbed.
Maar waarom dan toch die hoogslaper? Simpel. Een paar vriendinnetje hebben ‘m. Al dan niet omdat ze samen met een broer of zus op de kamer slapen. En dat omhoog klimmen en hoog slapen? Dat lijkt mijn kleuter ook wel wat.
Dat snap ik ook. Klimmen is – soms tot mijn grote angst – een van haar hobby’s.
Alleen slaapt mijn kleuter ‘s nachts nogal diep. Die valt nu al wel eens uit haar bed of ze struikelt over haar eigen voeten wanneer ze op weg is naar de wc. Niet erg, maar dan is een hoogslaper niet ideaal.
Ik zie haar er al uit vallen.
Vandaar dat ik de leeftijdsgrens op minstens zes heb gezet. Dat geeft mij ongeveer nog anderhalf jaar, twee jaar respijt. Wie weet is ze dan al klaar met ‘t stapelbed idee. Of is ze er wel aan toe. Dat kan ook nog.
Ik denk dat ik eerst nog maar eens even dat huidige bed van haar verder op pleuk. Dat is nu de veiligste optie. Al zal mijn kleuter daar vast anders over denken.
Afbeelding: Ikea.com
Geef een reactie