Nadat ik bevallen was van mijn oudste dochter, was ik toch een aantal weken redelijk van de leg. Er overkwamen mij namelijk dingen die niemand ooit écht goed aan mij had uitgelegd. En dat waren geen gezellige dingen. Gelukkig was ik na de bevalling van de tweede beter voorbereid. Maar deze 5 dingen blijven irritant.
Nee, je kunt niet lekker bijslapen na de bevalling
Heb je een marathon gelopen en ben je kapot? Dan kun je lekker bijslapen. Iets teveel gefeest? Je duikt je bed in en na twaalf uur slaap voel je je weer beter. Even een griepje? Ga lekker naar bed en slaap lekker veel. Maar beval je, dan kun je na die hele grootse inspanning die uren bijslapen vergeten. De grootste bofkonten onder ons hebben een kind dat na een paar weken al doorslaapt, de rest moet wachten tot drie maanden. Soms zelfs véél langer.
In de tussentijd – vooral de eerste weken – is het overleven. Om de drie, vier uur moet je voeden en verschonen. En voor je het weet heeft je baby last van darmkrampen of andere gezelligheid waardoor ze aan één stuk door huilen. Resultaat? Slapeloze nachten. De eerste keer dacht ik dat ik gek werd van het intense gevoel van moeheid, de tweede keer wist ik dat ik ‘t werd. Dat doet slaapgebrek met mij. En met de rest van de mensheid.
Troost je, na pak ‘m beet twee jaar slapen de meeste ouders weer beter. En dat is geen grapje.
Naweeën
Overigens verliepen die bevallingen bij mij vliegensvlug ( de eerste bevalling duurde 5 uur, de tweede 3 uur), maar daarna had ik toch last van naweeën. Nu zijn weeën – hoewel uitermate noodzakelijk – al irritant, maar het is nog irritanter als je ze krijgt als de bevalling al over is. Dan is zo’n samentrekkende baarmoeder niet grappig. Vooral niet om drie uur ‘s nachts als je een huilende baby borstvoeding probeert te geven en je ineen krimpt van zo’n pijnlijke nawee. Geen leuk grapje van de natuur, als je het mij vraagt.
Maar ook hier geldt weer: naweeën gaan na een paar dagen weg. Gelukkig.
Kraamvloed
Dat geldt niet voor de kraamvloed. Je bloedt namelijk als een rund na je bevalling. Voor mijn gevoel ging het er met bakken tegelijk uit. Het hield gewoon niet op. Niet voor niets dat je daarom van die énorme kraamverbanden moet dragen. En kraamverbanden zijn het minst charmante, allerdikste en meest afschuwelijke maandverband dat je ooit hebt gezien. A-seksueel is nog een aardige omschrijving voor die dingen.
Vooral omdat je onderbroek ( en dat is weer een speciale elastische lelijke omabroek) uitpuilt en het bijna onmogelijk is om een normale broek te dragen. Maar helaas, je kunt niet zonder. Je moet wel. Je hebt ze zoveel nodig dat je ze vaak extra erbij koopt in de winkel. Tot je eigen horror, dat dan weer wel.
Een tip: koop dat extra kraamverband nou maar.
Lekkende borsten
En dan die borsten. Man oh man, die borsten. Niet alleen worden ze zeker drie keer zo groot, ook gaan ze melk aanmaken. Een tip: als je niet van plan bent om borstvoeding te geven, ga dan na de bevalling niet met je borsten onder de warme douche staan. Dat bevordert de melkproductie. Hartstikke handig als je van plan bent de borst te geven, anders een veroorzaker van ongewilde stuwing.
En stuwing is toch een partij vervelend. Je borsten worden groot, rood, gevoelig, gespannen en zitten boordevol met melk. Duurt het te lang voordat je kind aan de borst hangt, dan gaan je borsten lekken. Of nog erger, het spuit eruit als je kind gaat huilen ( hallo toeschietreflex). Overigens zijn daar wel de zogenoemde zoogpads voor uitgevonden. Dat zijn ronde maandverbandjes die je in je BH doet en de melk opnemen. Even a-seksueel trouwens als kraamverband. Maar het helpt wel. Je kunt trouwens daarvoor ook witte koolbladeren gebruiken. Denk daar maar eens over na.
Dus inslaan met die pads ( de HEMA heeft ze). Veel last van stuwing? Ga kolven of stop toch die koolbladeren in je BH. Ziet er niet uit, maar werkt als een dolle.
Zwangerschapshormonen
En dan heb ik het nog niet eens gehad over die fluctuerende zwangerschapshormonen. De ene dag gaat het best aardig, de andere dag huil ik van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. En soms heb ik geen idee waarom. Zielige kindjes op het journaal, blije koeien in de wei of een flesje dat uit mijn handen valt? Er is dan beslist niet veel voor nodig om mij de hele dag te voelen als een labiel, emotioneel wrak en de volgende dag? Dan kan ik alweer een blij ei zijn.
Maar dan wel een zwetend blij ei, want wekenlang, correctie maandenlang, zweet ik mij na de bevalling ‘s nachts een ongeluk. De katoenen t-shirts gaan er in rap tempo doorheen. En opeens ben ik heel dankbaar voor de uitvinding van de douche. Om drie uur ‘s nachts. Dat dan weer wel. Gekke hormonen.
Een voordeel: ook dit gaat weg. Vaak na een paar maanden. Want zwangerschapshormonen – soms ook met dank aan dat slaapgebrek – blijven soms heel lang hangen. Niet erg, wel irritant.
Ach, en na negen maanden weet ik dat mij best wel weer oké voel. En je weet wat ze zeggen: je krijgt er zoveel voor terug. Alleen die zwangerschapshormonen? Je mag ze gratis en voor niets van mij hebben.
Afbeeldingen: Keepcalm/ Prenatal
Geef een reactie